Mona Rahmé Foto: Johnny De Ceulaerde
Davy Segers
Thierry Huberland Foto: Johnny De Ceulaerde
Tom Van Ongeval Foto: Johnny De Ceulaerde
Edwin Nys Foto : Johnny De Ceulaerde
Marc Neefs Foto : Johnny De Ceulaerde
Steven Decoster Foto: Johnny De Ceulaerde
Vijf Belgische titels en vier extra medailles voor Leuvense masters
Ninove, 21 september 2021
Afgelopen weekend werden ook de mastertitels uitgereikt. Dat gebeurde opnieuw in een zonnig Ninove (organisator Eendracht Aalst), locatie die samen met Sint-Niklaas zowat de vaste pleisterplaats is geworden van dit BK. De Waalse clubs en de andere Vlaamse atletiekverenigingen lijken wat bang te zijn om deze lange jaarlijkse tweedaagse in goede banen te leiden (wat overigens niet zo evident is). Beetje begrijpelijk ook, want met ellenlange podiumceremonies en niet echt een massale opkomst vanwege de atleten zelf, oogt de kosten-baten analyse van dit BK niet echt aantrekkelijk. Werk aan de winkel dus voor de federaties om dit kampioenschap voor iedereen opnieuw interessanter te maken…
Voor de niet-massale opkomst mag ook onze eigen club in de boezem kijken. Zegge en schrijve: amper 9 atleten in DCLA-shirt kwamen gespreid over deze tweedaagse opdagen in Ninove, toch wel een kwantitatief dieptepunt. Vier van hen dubbelden overigens. Maar de Leuvense kwantiteit stond gelukkig omgekeerd evenredig met de kwaliteit, want met vijf keer goud, twee keer zilver en twee keer brons, werd de medaille-oogst toch wel heel aantrekkelijk. Bovendien gold dit BK ook als Vlaams kampioenschap en zo verlieten nog eens 7 clubgenoten het stadion aan de Dender met een Vlaamse titel op zak.
W40 Mona Rahmé was de enige (!) Leuvense vrouw in Ninove… Zaterdag moest ze samen met de jongere W35 aan de slag in de 1500m. Ze liet zich mooi meedrijven in de talrijke kopgroep en in een denderende laatste ronde schoof ze finaal naar de derde totaalplaats, waarmee ze al haar leeftijdsgenoten opzij zette voor een gouden medaille. Bovendien was haar chrono van 4’49”86 haar beste prestatie sedert drie jaar. De ochtend nadien begon Mona aan haar tweede 5000m uit haar loopbaan. De titel bleek al snel weggelegd voor een gewezen jeugdtoptalent die deze zomer opnieuw de weg naar de piste had teruggevonden. Maar voor het zilver schudde Mona een toch wel ijzersterke 17’53”29 uit haar trainingssloffen: bijna een halve minuut sneller dan haar absoluut persoonlijk record van enkele jaren geleden.
Van de enige Leuvense vrouw naar de enige Leuvense kamper in Ninove. Edwin Nys – jawel onze sterkhouder met de discus is deze zomer de kaap van 35 gepasseerd – was uiteraard heer en meester in de werpkooi tijdens de slotcompetitie op zaterdag. Hij slingerde zijn projectiel naar 47m43 en had daarmee liefst 8 meter voorsprong op zijn dichtste concurrent. Vier van zijn worpen landden verder dan de zilveren medaille. En dat in zijn vierde competitie als M35-er. Eerder dit jaar lukte Edwin tijdens het KVV Alle Categorieën nog 49m34 en daarmee pint Edwin zich bovendien op de vierde plaats aller tijden bij de M35. Misschien puurt hij daaruit een extra motivatie. Uiteraard is dat ook een nieuw clubrecord: hij verdubbelt de 24m54 van Gunther Vermaelen uit 2010.
David Punga was een van onze twee sprinters in Ninove. Onze M45-er opteerde voor de 100m van zaterdag en werd daarin 7de in 13”75 met flink wat tegenwind. David stond daarmee wel met brons op het Vlaams podium. Een licht geblesseerde Marc Groeninckx – M60 intussen – liep een sterke eerste 300m van zijn baanronde, maar zag toen de Belgische medailles uit z’n handen glippen. Zijn 72”42 bleek wel voldoende voor een Vlaamse gouden medaille.
De andere vijf Leuvenaars traden aan in de afstandsnummers. Twee van hen beperkten zich tot één optreden in de 5000m op zondag. M40 Davy Segers en M45 Tom Van Ongeval troffen mekaar in dezelfde koers en konden elkaar een tijdlang ondersteunen. Zo bleven ze beiden binnen de medailles van hun leeftijdscategorie, maar in de slotkilometer nam Tom afstand van Davy en knokte voor een tweede plaats. Uiteindelijk moest hij daarbij in de eindsprint het onderspit delven, maar met brons en 16’17”37 kon Tom zijn wedstrijdvoorbereiding voor een nakende internationale marathon toch met een goed gevoel afsluiten. Dave kreeg het nog moeilijk en zag zijn bronzen medaille nog wegglippen, maar in een stevige eindsprint liep ook hij zich in 16’27”38 naar de bronzen M40-plaats, aangevuld overigens met Vlaams zilver.
Thierry Huberland trad ook aan in de slotreeks van de 5000m. Als M60-er had hij zaterdag al een behoorlijk meesterschap aan de dag gelegd in de (voor hem nieuwe) 2000m steeple, met hindernissen van 76cm. Toch bleef onze oudste vertegenwoordiger (samen met Marc Groeninckx) op dit kampioenschap voorzichtig, want een kuitblessure ligt geregeld op de loer tijdens de laatste weken. Niks van te merken in de steeple, die hij met 8’58”15 buiten concurrentie afhaspelde en zo meteen de eerste steen legde voor een clubrecord. Een prestatie die hij volgend seizoen een flink stuk wil aanscherpen. Aanvankelijk verliep het zondag voor Thierry in de 5000m ook prima: hij dreef moeiteloos mee met zijn leeftijdsgenoten en een tweede medaille kon hem niet meer ontsnappen. Maar na 1900m begon de kuit te protesteren en Thierry nam de meest verstandige beslissing en stapte uit de race.
Marc Neefs en Steven Decoster kozen voor hetzelfde weekendtraject: zaterdag 800m, zondag 1500m. Marc probeert in de M55 nog altijd zijn grenzen te verleggen, maar pakte het zaterdag toch wat tactisch aan. In een koers samen met de M60, controleerde hij rustig en kon in spaarmodus makkelijk zijn laatste metgezel kwijtspelen: resultaat 2’14”29. Het eerste goud was binnen. Zondag trof hij in de 1500m ook de jongere mannen van de M50, maar toch schoof Marc vlotjes mee in het niet zo trage tempo. In de laatste rechte lijn speelde Marc zijn vlijmscherpe eindsprint uit en rolde over alles en iedereen om deze samengevoegde serie te winnen met enkele honderdsten voorsprong op allemaal M50-ers. Chrono: 4’27”18, meteen een stevig clubrecord want het is de 4de Belgische prestatie aller tijden. Dubbelgoud voor Marc, die toch stilaan eens een stand van zaken moet opmaken van zijn nationale titelverzameling.
Voor M45 Steven Decoster is het pistewerk nog relatief nieuw. In de 800m plaatste hij zich nochtans goed in de binnenbaan, maar aan de bel werd het plots heel druk en werd er flink gedrumd. Steven werd daardoor stevig afgeremd en moest vanuit stilstand opnieuw proberen in de race te komen. Dat lukte nog aardig, maar die extra inspanning werd behoorlijk aangerekend in de laatste halve ronde: 7de plaats (6de Vlaming) in 2’15”20, niet eens zo’n onaardige chrono. Zondag koos Steven opnieuw voor een veilige tactiek. De latere kampioen, die ook op een uitstekend seniorespalmares kan terugblikken, was voor iedereen te sterk en Steven volgde wijselijk in een bronzen positie. Toen die medaille al zeker was, trok Steven de registers open en knalde hij naar zilver in een prima 4’35”00, zelfs een persoonlijk record dat hem tevens de Vlaamse titel opleverde!
Niet alleen Tom Van Ongeval heeft een najaarsmarathon op zijn to-do lijst staan, ook Kim Geypen en Ruben Decuypere komen binnenkort aan de start van een 42km-koers. Zondagochtend traden zij aan in de halve marathon van Visé en mochten er terugblikken op een prima vertoning. Kim werd er met vier minuten voorsprong de beste vrouw in een knappe 1u17’43” . Daarmee eindigde zij zelfs op een algemene 22ste plaats. Trainingspartner Ruben besloot zijn 21km in 1u19”18. Hij werd daarmee 9de in zijn leeftijdcategorie (M35) en 31ste van de meer dan 700 deelnemers die langs de oevers van de Maas over de eindstreep bolden.
W40 Mona Rahmé was de enige (!) Leuvense vrouw in Ninove… Zaterdag moest ze samen met de jongere W35 aan de slag in de 1500m. Ze liet zich mooi meedrijven in de talrijke kopgroep en in een denderende laatste ronde schoof ze finaal naar de derde totaalplaats, waarmee ze al haar leeftijdsgenoten opzij zette voor een gouden medaille. Bovendien was haar chrono van 4’49”86 haar beste prestatie sedert drie jaar. De ochtend nadien begon Mona aan haar tweede 5000m uit haar loopbaan. De titel bleek al snel weggelegd voor een gewezen jeugdtoptalent die deze zomer opnieuw de weg naar de piste had teruggevonden. Maar voor het zilver schudde Mona een toch wel ijzersterke 17’53”29 uit haar trainingssloffen: bijna een halve minuut sneller dan haar absoluut persoonlijk record van enkele jaren geleden.
Van de enige Leuvense vrouw naar de enige Leuvense kamper in Ninove. Edwin Nys – jawel onze sterkhouder met de discus is deze zomer de kaap van 35 gepasseerd – was uiteraard heer en meester in de werpkooi tijdens de slotcompetitie op zaterdag. Hij slingerde zijn projectiel naar 47m43 en had daarmee liefst 8 meter voorsprong op zijn dichtste concurrent. Vier van zijn worpen landden verder dan de zilveren medaille. En dat in zijn vierde competitie als M35-er. Eerder dit jaar lukte Edwin tijdens het KVV Alle Categorieën nog 49m34 en daarmee pint Edwin zich bovendien op de vierde plaats aller tijden bij de M35. Misschien puurt hij daaruit een extra motivatie. Uiteraard is dat ook een nieuw clubrecord: hij verdubbelt de 24m54 van Gunther Vermaelen uit 2010.
David Punga was een van onze twee sprinters in Ninove. Onze M45-er opteerde voor de 100m van zaterdag en werd daarin 7de in 13”75 met flink wat tegenwind. David stond daarmee wel met brons op het Vlaams podium. Een licht geblesseerde Marc Groeninckx – M60 intussen – liep een sterke eerste 300m van zijn baanronde, maar zag toen de Belgische medailles uit z’n handen glippen. Zijn 72”42 bleek wel voldoende voor een Vlaamse gouden medaille.
De andere vijf Leuvenaars traden aan in de afstandsnummers. Twee van hen beperkten zich tot één optreden in de 5000m op zondag. M40 Davy Segers en M45 Tom Van Ongeval troffen mekaar in dezelfde koers en konden elkaar een tijdlang ondersteunen. Zo bleven ze beiden binnen de medailles van hun leeftijdscategorie, maar in de slotkilometer nam Tom afstand van Davy en knokte voor een tweede plaats. Uiteindelijk moest hij daarbij in de eindsprint het onderspit delven, maar met brons en 16’17”37 kon Tom zijn wedstrijdvoorbereiding voor een nakende internationale marathon toch met een goed gevoel afsluiten. Dave kreeg het nog moeilijk en zag zijn bronzen medaille nog wegglippen, maar in een stevige eindsprint liep ook hij zich in 16’27”38 naar de bronzen M40-plaats, aangevuld overigens met Vlaams zilver.
Thierry Huberland trad ook aan in de slotreeks van de 5000m. Als M60-er had hij zaterdag al een behoorlijk meesterschap aan de dag gelegd in de (voor hem nieuwe) 2000m steeple, met hindernissen van 76cm. Toch bleef onze oudste vertegenwoordiger (samen met Marc Groeninckx) op dit kampioenschap voorzichtig, want een kuitblessure ligt geregeld op de loer tijdens de laatste weken. Niks van te merken in de steeple, die hij met 8’58”15 buiten concurrentie afhaspelde en zo meteen de eerste steen legde voor een clubrecord. Een prestatie die hij volgend seizoen een flink stuk wil aanscherpen. Aanvankelijk verliep het zondag voor Thierry in de 5000m ook prima: hij dreef moeiteloos mee met zijn leeftijdsgenoten en een tweede medaille kon hem niet meer ontsnappen. Maar na 1900m begon de kuit te protesteren en Thierry nam de meest verstandige beslissing en stapte uit de race.
Marc Neefs en Steven Decoster kozen voor hetzelfde weekendtraject: zaterdag 800m, zondag 1500m. Marc probeert in de M55 nog altijd zijn grenzen te verleggen, maar pakte het zaterdag toch wat tactisch aan. In een koers samen met de M60, controleerde hij rustig en kon in spaarmodus makkelijk zijn laatste metgezel kwijtspelen: resultaat 2’14”29. Het eerste goud was binnen. Zondag trof hij in de 1500m ook de jongere mannen van de M50, maar toch schoof Marc vlotjes mee in het niet zo trage tempo. In de laatste rechte lijn speelde Marc zijn vlijmscherpe eindsprint uit en rolde over alles en iedereen om deze samengevoegde serie te winnen met enkele honderdsten voorsprong op allemaal M50-ers. Chrono: 4’27”18, meteen een stevig clubrecord want het is de 4de Belgische prestatie aller tijden. Dubbelgoud voor Marc, die toch stilaan eens een stand van zaken moet opmaken van zijn nationale titelverzameling.
Voor M45 Steven Decoster is het pistewerk nog relatief nieuw. In de 800m plaatste hij zich nochtans goed in de binnenbaan, maar aan de bel werd het plots heel druk en werd er flink gedrumd. Steven werd daardoor stevig afgeremd en moest vanuit stilstand opnieuw proberen in de race te komen. Dat lukte nog aardig, maar die extra inspanning werd behoorlijk aangerekend in de laatste halve ronde: 7de plaats (6de Vlaming) in 2’15”20, niet eens zo’n onaardige chrono. Zondag koos Steven opnieuw voor een veilige tactiek. De latere kampioen, die ook op een uitstekend seniorespalmares kan terugblikken, was voor iedereen te sterk en Steven volgde wijselijk in een bronzen positie. Toen die medaille al zeker was, trok Steven de registers open en knalde hij naar zilver in een prima 4’35”00, zelfs een persoonlijk record dat hem tevens de Vlaamse titel opleverde!
Niet alleen Tom Van Ongeval heeft een najaarsmarathon op zijn to-do lijst staan, ook Kim Geypen en Ruben Decuypere komen binnenkort aan de start van een 42km-koers. Zondagochtend traden zij aan in de halve marathon van Visé en mochten er terugblikken op een prima vertoning. Kim werd er met vier minuten voorsprong de beste vrouw in een knappe 1u17’43” . Daarmee eindigde zij zelfs op een algemene 22ste plaats. Trainingspartner Ruben besloot zijn 21km in 1u19”18. Hij werd daarmee 9de in zijn leeftijdcategorie (M35) en 31ste van de meer dan 700 deelnemers die langs de oevers van de Maas over de eindstreep bolden.
Michel J
