Daring Club
Leuven Atletiek

Zaterdag maakten al 6 clubgenoten de verplaatsing naar het Blosocentrum van Assebroek-Brugge voor hun eerste dag van het BK Masters. Vier van hen keerden met een medaille terug richting Kessel-Lo, waarvan eentje met een gouden rand. En dat gebeurde al in de eerste wedstrijd van de lange tweedaagse.

Die titel was voor W40 Mona Rahmé in de 5000m, koers die samen met de W35 werd betwist. Mona had haar zinnen gezet op een verbetering van haar PR (17’53”), maar het moeilijkste van de hele onderneming gebeurde nog voor het startschot weerklonk. Aan de startlijn vond de hulpstarter Mona’s naam niet op de deelnemerslijst van 18, iets wat een kwartiertje eerder nochtans wel het geval was. Niet zo best voor adrenalineschommelingen en de concentratie, maar na enig overleg heen-en-weer, kwam alles toch in orde. De trein vertrok op een schema van 17’40” en zo werd al meteen een stevige schifting doorgevoerd. De ochtendlijke wind en zomerse warmte haalden het tempo uit koers, mede omdat Mona slechts één jongere bondgenote bereid vond om het tempo mee te onderhouden. “Daarom besloot ik om rustig mee te volgen, mijn deel van het kopwerk te doen zonder te denken aan de vooropgestelde tijden. Ik was zeker van mijn sterke eindschot”. Zo geschiedde: met 3 passeerden ze de bel en daarbij moest Mona slechts één (van de 8) categoriegenotes in’t oog houden. Iets wat ze met een laatste halve ronde onder de 35 seconden perfect uitvoerde. Nipte winst was voor een W35-loopster, maar de titel W40 in 17’55”36 was de ochtendlijke beloning. Eerder die week had Mona op Pinkstermaandag haar (absoluut) PR 1500m al verbeterd tot 4’45”38.

W55 Leen Lauwers is ook een habitué van deze kampioenschappen. Tijdens de succesrijke interclub had ze haar 800m-steentje al bijgedragen voor de club en nu trad ze opnieuw aan in de 800m met 3 categoriegenoten tussen de 11 deelneemsters van deze W55+ wedstrijd. Leen deed daarbij nog beter dan in Ninove want in 2’59”71 bleef ze niet alleen onder de 3 minuten, ze kaapte ook de zilveren medaille weg.

Er kwamen nog twee zilveren medailles voor DCLA, maar daarvoor moest gewacht worden tot de 5000m voor mannen aan het einde van de dag. Samen met de M45, begon Steve Van Damme met 16 deelnemers (netjes verdeeld tussen M40 en M45) aan de 12,5 ronden. Voor Steve, die sedert deze winter de Leuvense clubtrainingen tussen het jonge loopgeweld van Guy en Bart volgt, was het een allereerste optreden in het DCLA-shirt. En dat zal de concurrentie geweten hebben. De West-Vlaamse winnaar was in eigen provincie ongenaakbaar voor zijn 15 metgezellen, maar daarachter kon Steve een Vlaams-Brabantse entente en alle anderen netjes terugwijzen om het zilver te pakken in 16’40”37. Zijn eerste medaille in DCLA-tenue, maar zeker niet zijn laatste.

Onder de twaalf deelnemers aan de slotwedstrijd van zaterdag, de 5000m M60+, ook onze M65 Januario Silva. Januario, die in het verleden alleen maar deelnam aan deze Belgische masterkampioenschappen (6 wedstrijden in 4 jaar), kreeg nog twee andere leeftijdsgenoten voorgeschoteld. Eén van hen was Eddy Vierendeels en als men weet dat deze Pajot ook al meerdere wereldrecords op zijn naam kon schrijven, dan is het hoogste podiumtrapje uiteraard al gereserveerd. Dus ging Januario met succes voor het hoogst haalbare: zilver in 27’46”13.

De twee andere DCLA-masters traden zaterdag aan in de baanronde. M60 Joris Steenput haspelde met 5 anderen de 400m af in 69”29 en dat was goed voor plaats 4, op amper een halve seconde van het brons.

Net als Joris, is ook M65 Marc Groeninckx een trouwe deelnemer aan deze BK Masters. Marc heeft wel de pech dat de helft van zijn vier tegenstanders echte medailleverzamelaars zijn: voor de op voorhand nog niet gereserveerde bronzen medaille knokte Marc evenwel tot het uiterste, maar zijn 72”77 bleken amper 14/100 te weinig om dat derde podiumtrapje te beklimmen.

 

Tijdens de tweede dag van het BK in Brugge kwamen nog eens zes clubgenoten in actie. Dat leverde nog eens drie keer goud en één keer zilver op. We beginnen echter met de pechvogel van de dag, M45 David Punga. Hij trok de Leuvense trein op gang in de series van de 100m. Met een seizoensbeste van 13”42 – weliswaar met een flinke windondersteuning van 5,4 m/s – schoot David zegge en schrijve amper 4/100sten te kort om later op de namiddag nog de finale van het sprintnummer te mogen betwisten.

Steven Decoster mocht in de 800m met terechte medaille-ambities aan zijn dubbele baanronde beginnen. De stevige wind maakte het de deelnemers niet zo makkelijk, maar Steven liep een tactisch zo goed als perfecte race, die tot in de laatste halve ronde helemaal gesloten bleef. Dan zwingelde Steven z’n sprintersbenen aan, maar dat deden ook zijn concurrenten. Spannend bleef het tot op de streep en Steven kon zijn derde plaats bij het ingaan van de laatste rechte lijn niet vasthouden. Als vierde van 8 deelnemers finishte hij in een tactische 2’20”35, op amper een halve seconde van de zilveren medaille… Amper twee uur later stond Steven aan de start van de 200m: als enige zonder startblokken in zijn sprintdebuut tegen ’s lands beste spurters. Het gebrek aan sprintervaring was hem alvast niet aan te zien: het startblokloze begin mocht gezien worden, al werd niet verwacht dat hij de hele weg zou concurreren met de sprintmasters. Als 6de van 8 in 27”50 (+2,1 m/s) werd dit experiment alvast hoopvol afgesloten.

Nog in de 800m, maar dan bij de M55+M60, begon uittredend kampioen Marc Neefs als topfavoriet van de 13 deelnemers aan zijn klus (8 daarvan bij de M55). Belgische kampioenschappen hebben al lang geen geheimen meer voor Marc en ook al was hij niet topfit, toch nam hij de koers in handen van bij het startschot om dan gecontroleerd en op reserve de eerste 600m af te haspelen. Op dat moment kon nog één concurrent in zijn buurt blijven, maar na een extra slotversnelling bedroeg de kloof met zijn dichtste belager aan de eindmeet vijf seconden. Met 2’16”10 viel zelfs de chrono al bij al nog flink mee voor de intussen 57-jarige Mac Neefs.

W55 Leen Lauwers had zaterdag al zilver gewonnen in de 800m en zondag ging ze op zoek naar een tweede onderscheiding op de halve afstand. Ze had wel de pech dat haar grootste concurrente van vier deelneemsters in de baan vlak na haar mocht aanzetten, zodat die zich kon richten op de koersindeling van Leen. Zowat 320 meter kon Leen de koppositie vasthouden, maar in de slotmeters werd ze langs de binnenbaan voorbijgestoken. Met 1’15”19 tegen 1’14”22 voor de winnares, was Leen terecht uiterst tevreden met haar tweede zilveren medaille van het weekend.

Thierry Huberland depanneerde enkele weken geleden onze eerste interclubploeg al in het aartsmoeilijke steeplenummer. Deze keer kon onze M60-er zich uitleven op hindernissen die op zijn leeftijdsmaat zijn gesneden: dat wil zeggen 76 centimeter hoogte (ipv. 91cm) en één kilometer korter: ‘slechts’ 2000m deze keer. Thierry had ook een plan: als hij deze zomer tijdens het WK voor Masters in Finland iets wil betekenen, dan moest het nog een flink stuk sneller dan zijn clubrecord van vorig jaar (8’58”15, toen weliswaar niet helemaal topfit). Thierry hield woord, maar kon niet rekenen op zijn drie mede-lopers die op flinke afstand eindigden. Thierry startte wat voortvarend, maar de balkoverschrijdingen en de beekpassages waren best in orde en zo kraakte Thierry het finishlint in 8’01”95… bijna een minuut sneller dan zijn clubrecord. “Onze club heeft een rijke steepletraditie, dus deze prestatie moet nog beneden die 8 minuten,” liet Thierry nog in zijn toekomstplannen kijken.

M35 Edwin Nys mocht de lange tweedaagse traditioneel afsluiten. Onze discuswerper die nog veel puntjes verzamelde tijdens de hoofdinterclub én met een dubbele zege van goudwaarde was in de mastersinterclub, trad vorig jaar voor het eerst aan in deze BK Masters. Nu verdedigde hij zijn titel in Brugge in een competitie samen met de M40 (in totaal 9 deelnemers). Uit die categorie kwam ook de meeste tegenstand, maar eigenlijk kon niemand wat beginnen tegen de 49m54 van Edwin bij zijn vierde poging, overigens een seizoensbeste voor onze beste discobol ooit. Met elk van zijn andere vier gelukte pogingen overtrof hij trouwens eveneens de concurrentie: 46m94, 46m89, 48m16 en 48m38.

Alle foto’s zijn van de hand van Johan HEYTENS.