Vier extra mastertitels vandaag in Gent. De helft gaat naar familie Rummens-Vanhellemont, de andere helft naar Marc Neefs. Eigen foto.
© Johnny De Ceulaerde
© Johnny De Ceulaerde
BK Masters: vier titels, zes medailles en veel clubrecords
23 februari 2025
Tien Leuvense masters namen zaterdag deel aan hun Belgisch indoorkampioenschap in de Gentse Topsporthal. Het werd voor de meesten onder hen een lange dag, maar het resultaat mocht er wezen: vier vrouwen en één man verzamelden samen viermaal goud en tweemaal zilver. Geen slechte oogst. Akkoord: vorige winter zag het er met 7 mastertitels nog net ietsje grootser uit, maar enkele sterkhouders van toen zoals Lien Terryn, Marc Groeninckx en Liesje Merckx konden er deze keer niet bijzijn om hun titels te verdedigen.
Sofie Rummens-W35 debuteerde vorige winter met twee mastertitels (hoog en 200m), maar deze keer beperkte ze zich tot de dubbele baanronde die ze tegenstandloos afhaspelde in 60”22, de nummer twee had er bijna zes seconden langer voor nodig. Die 60”22 zijn overigens een fikse verbetering van het clubrecord van Maryam Amellal, die er in 2008 62”62 voor nodig had. Voor Sofie bleef het bij die ene titel. Uit voorzorg, want een recente blessure hield haar weg van de kampstanden. Daar was wel mama An Vanhellemont-W60 heel actief. Eerst in het kogelstoten waar ze 4de werd met 6m29 en dat was exact evengoed dan de bronzen medaille. Maar de tweede beste poging gaf het brons aan Conny Rogiers/ASVO, die 6m26 lukte, tegenover 6m17 voor An. Overigens een heel regelmatige serie voor An, met 6m02 als minst goede poging. Daarna trok zij naar de hoogspringstand en behaalde er moeiteloos de Belgische titel met 1m20, even hoog als afgelopen zomer in open lucht. Aangezien An pas W60 is geworden, zijn haar beide prestaties ook clubrecords., de allereerste Leuvens clubrecords bij de W60. Meteen weet dochter Sofie wat te doen in de toekomst. Voor An was dit hoogspringoptreden al haar 7de Belgische mastertitel, maar de laatste dateerde toch al van maart 2018 toen ze als W50 1m27 hoog sprong.
De twee andere gouden medailles kwamen op naam van M55 Marc Neefs. Het lijkt wel de evidentie zelve, maar er was toch wat onzekerheid in Marcs buik- en beengevoel geslopen omdat de vorige wedstrijden hem niet hadden kunnen overtuigen én omdat hij binnenkort als frisse zestiger deze keer aan de volledig verkeerde leeftijdskant van de M55 stond. Allemaal jongere mannen als tegenstanders dus. Van die onzekerheid was alvast niks te merken op de baan. Het werd zowel in de 800m als de 1500m een exacte copy-paste van het BK vorig jaar, toen Stefan Rens/ACHL het tempo maakte en Marc het in de laatste ronde afmaakte. Deze keer bleven de kampioenschapschrono’s stilstaan bij 2’20”88 na 800m en 4’39”06 in de 1500m. Een tikkeltje trager dan in 2024, maar het verschil met zijn Herentalse maat was deze keer aanzienlijk groter. Deze dubbelslag leverde Marc Neefs alvast een… 36ste en 37ste Belgische gouden medaille op. Opvallend: hij won deze 800/1500m-dubbelslag in àl zijn vier winterkampioenschappen die hij als M55 kon betwisten. Alleen als kersverse M55-er had hij pech omdat corona toen het indoorkampioenschap naar de zijlijn verwees…
De zilveren medailles waren voor door de wol geverfde Kathleen De Wolf en nieuwkomer Vreni Roesems. Kathleen De Wolf is eigenlijk een specialiste van het langere werpwerk in de buitenlucht en verdiende daarmee eerder al ooit vier Belgische hamertitels voor onze club. Haar trofeeënkast puilt ook uit van titels en ereplaatsen, maar na haar laatste titel voor DCLA in de zomer van 2005, werd ze een van de drijvende krachten achter atletiekclub RAM Mechelen. Twee decennia later keerde ze terug naar DCLA en zag ze haar zoon Wolf Beckers begin van deze maand zijn eerste titel winnen in de zeskamp voor cadetten. Met een laatste poging van 8m70 in het kogelstoten, won Kathleen nu de zilveren medaille, na mama Nafi Thiam, veelwinnaar Danièle Denisty/UAC. Meteen werkte Kathleen zich opnieuw in de clubrecordlijsten want haar 8m70 waren liefst 2m40 verder dan de vorige standaard van Erika De Raeve. Kathleen heeft nu twee indoorclubrecords kogelstoten achter haar naam: bij de W35 en de W55. Daar gaat het beslist niet bij blijven.
Vreni Roesems maakte haar BK-debuut bij de Masters en liep in de snelste 200m-serie een geweldige race. Ze moest alleen een Franse gastatlete laten voorgaan, want in een adembenemende slotfase kon ze niemand minder dan (gewezen jeugdkampioene) Sarah De Herdt/RCB remonteren. Vreni’s chrono bleef stilstaan bij 27”70, maar de andere serie werd gewonnen door een ander gewezen jeugdtalent, Wendy Ovaere/AZW in 26”19. Zilver dus voor Vreni, die met haar 27”70 zowaar dicht in de buurt van het clubrecord van Sofie Rummens kwam (27”59). Vreni had eerder op de dag ook al de 60m betwist en werd daar na onder meer Ovaere en De Herdt in 8”40 vierde, op amper 7/100sten van een bronzen medaille. Dat is niet alleen een fikse verbetering van een tien jaar oud clubrecord (was 9”22), maar ze gaf hier ook het nakijken aan Marijke Lequesne/ZWAT, nog een gewezen nationale jeugdtopper.
Daan Huybrechts kwam bij de M45 in het hoogspringen met een 4de plaats en 1m55 (bij de derde poging) tot op 5 centimeter van het brons. Niet onmogelijk want die 1m60 klaarde Daan nog tijdens de afgelopen herfst. Daarna ging het naar de verspringbak waar Daan met zijn 2de poging 4m55 haalde. De medaillelat lag hier met 5m13 wel hoog, terwijl Daan met zijn afstand de regelmaat zelve bleek, want hij strandde op amper 2 centimeter van zijn (outdoor) record. M50 Evert Tilmans overschreed in het hoogspringen 1m20 en evenaarde daarmee zijn PR van het BK 2024. Voor brons was hier 1m35 nodig. Evert liep ook nog de 60 meter in 9”69 en werd daarmee 3de in serie 1. Daar trof hij Steven Decoster die er 2de werd in 8”67: het leverde hen respectievelijk een 8ste en 6de totaalplaats op. Steven ging op zijn beurt nog verder uit zijn comfortzone en liep de 400m in 62”00. Dat is een stuk sneller dan zijn prestaties van de afgelopen twee jaar en het bracht onze veldloopspecialist naar plek 4, al lag de bronzen medaille (57”66) toch buiten bereik. Onze Indische gastatleet Sivanarayana Yaganti liep de 60 meter bij de M40 nog in 7”92 als 2de in serie 1. Dat leverde hem een 8ste totaalplaats op, weliswaar buiten wedstrijd gezien de niet-Belgische nationaliteit.
An Serbruyns mocht al om 9u30 de lange dag starten aan de kogelstand. Daar opende ze in het dichtbevolkt deelnemersveld meteen met 7m36. Dat is haar derde prestatie ooit en ze verbeterde daarmee haar W40-clubrecord met 13 centimeter. Het leverde haar een 6de plaats op. Dat regelmatige training loont, bewees An nadien in de 60 meter, waar ze als 3de in de eerste serie voor het eerst beneden de 10 seconden liep. Met 9”89 stond ze 8ste in de resultaten, maar belangrijker is dat ze haar meerjarig project – sub tien seconden – vlotjes realiseerde. Ze eindigde het vorig winterseizoen met een PR van 10”65 en knabbelde er eerder deze winter al ruime fracties af met 10”31, 10”25, 10”14 en 10”05. Met deze sub-10 én een clubrecord kogelstoten, werd ook haar dagje aan de oevers van de Watersportbaan een geslaagde onderneming.
De lange dag in Gent duurde tot ruim 18 uur. Niet iedereen had de moed om er al die tijd bij te zijn, behalve één Leuvenaar. Marc Schrevens stond onafgebroken op het middenveld met de video-camera in aanslag om alle exploten van de nationale masters te vereeuwigen. Voor ons part is dat minstens ook een medaille waard !
Hier het videoverslag van het BK Masters in Gent
Sofie Rummens-W35 debuteerde vorige winter met twee mastertitels (hoog en 200m), maar deze keer beperkte ze zich tot de dubbele baanronde die ze tegenstandloos afhaspelde in 60”22, de nummer twee had er bijna zes seconden langer voor nodig. Die 60”22 zijn overigens een fikse verbetering van het clubrecord van Maryam Amellal, die er in 2008 62”62 voor nodig had. Voor Sofie bleef het bij die ene titel. Uit voorzorg, want een recente blessure hield haar weg van de kampstanden. Daar was wel mama An Vanhellemont-W60 heel actief. Eerst in het kogelstoten waar ze 4de werd met 6m29 en dat was exact evengoed dan de bronzen medaille. Maar de tweede beste poging gaf het brons aan Conny Rogiers/ASVO, die 6m26 lukte, tegenover 6m17 voor An. Overigens een heel regelmatige serie voor An, met 6m02 als minst goede poging. Daarna trok zij naar de hoogspringstand en behaalde er moeiteloos de Belgische titel met 1m20, even hoog als afgelopen zomer in open lucht. Aangezien An pas W60 is geworden, zijn haar beide prestaties ook clubrecords., de allereerste Leuvens clubrecords bij de W60. Meteen weet dochter Sofie wat te doen in de toekomst. Voor An was dit hoogspringoptreden al haar 7de Belgische mastertitel, maar de laatste dateerde toch al van maart 2018 toen ze als W50 1m27 hoog sprong.
De twee andere gouden medailles kwamen op naam van M55 Marc Neefs. Het lijkt wel de evidentie zelve, maar er was toch wat onzekerheid in Marcs buik- en beengevoel geslopen omdat de vorige wedstrijden hem niet hadden kunnen overtuigen én omdat hij binnenkort als frisse zestiger deze keer aan de volledig verkeerde leeftijdskant van de M55 stond. Allemaal jongere mannen als tegenstanders dus. Van die onzekerheid was alvast niks te merken op de baan. Het werd zowel in de 800m als de 1500m een exacte copy-paste van het BK vorig jaar, toen Stefan Rens/ACHL het tempo maakte en Marc het in de laatste ronde afmaakte. Deze keer bleven de kampioenschapschrono’s stilstaan bij 2’20”88 na 800m en 4’39”06 in de 1500m. Een tikkeltje trager dan in 2024, maar het verschil met zijn Herentalse maat was deze keer aanzienlijk groter. Deze dubbelslag leverde Marc Neefs alvast een… 36ste en 37ste Belgische gouden medaille op. Opvallend: hij won deze 800/1500m-dubbelslag in àl zijn vier winterkampioenschappen die hij als M55 kon betwisten. Alleen als kersverse M55-er had hij pech omdat corona toen het indoorkampioenschap naar de zijlijn verwees…
De zilveren medailles waren voor door de wol geverfde Kathleen De Wolf en nieuwkomer Vreni Roesems. Kathleen De Wolf is eigenlijk een specialiste van het langere werpwerk in de buitenlucht en verdiende daarmee eerder al ooit vier Belgische hamertitels voor onze club. Haar trofeeënkast puilt ook uit van titels en ereplaatsen, maar na haar laatste titel voor DCLA in de zomer van 2005, werd ze een van de drijvende krachten achter atletiekclub RAM Mechelen. Twee decennia later keerde ze terug naar DCLA en zag ze haar zoon Wolf Beckers begin van deze maand zijn eerste titel winnen in de zeskamp voor cadetten. Met een laatste poging van 8m70 in het kogelstoten, won Kathleen nu de zilveren medaille, na mama Nafi Thiam, veelwinnaar Danièle Denisty/UAC. Meteen werkte Kathleen zich opnieuw in de clubrecordlijsten want haar 8m70 waren liefst 2m40 verder dan de vorige standaard van Erika De Raeve. Kathleen heeft nu twee indoorclubrecords kogelstoten achter haar naam: bij de W35 en de W55. Daar gaat het beslist niet bij blijven.
Vreni Roesems maakte haar BK-debuut bij de Masters en liep in de snelste 200m-serie een geweldige race. Ze moest alleen een Franse gastatlete laten voorgaan, want in een adembenemende slotfase kon ze niemand minder dan (gewezen jeugdkampioene) Sarah De Herdt/RCB remonteren. Vreni’s chrono bleef stilstaan bij 27”70, maar de andere serie werd gewonnen door een ander gewezen jeugdtalent, Wendy Ovaere/AZW in 26”19. Zilver dus voor Vreni, die met haar 27”70 zowaar dicht in de buurt van het clubrecord van Sofie Rummens kwam (27”59). Vreni had eerder op de dag ook al de 60m betwist en werd daar na onder meer Ovaere en De Herdt in 8”40 vierde, op amper 7/100sten van een bronzen medaille. Dat is niet alleen een fikse verbetering van een tien jaar oud clubrecord (was 9”22), maar ze gaf hier ook het nakijken aan Marijke Lequesne/ZWAT, nog een gewezen nationale jeugdtopper.
Daan Huybrechts kwam bij de M45 in het hoogspringen met een 4de plaats en 1m55 (bij de derde poging) tot op 5 centimeter van het brons. Niet onmogelijk want die 1m60 klaarde Daan nog tijdens de afgelopen herfst. Daarna ging het naar de verspringbak waar Daan met zijn 2de poging 4m55 haalde. De medaillelat lag hier met 5m13 wel hoog, terwijl Daan met zijn afstand de regelmaat zelve bleek, want hij strandde op amper 2 centimeter van zijn (outdoor) record. M50 Evert Tilmans overschreed in het hoogspringen 1m20 en evenaarde daarmee zijn PR van het BK 2024. Voor brons was hier 1m35 nodig. Evert liep ook nog de 60 meter in 9”69 en werd daarmee 3de in serie 1. Daar trof hij Steven Decoster die er 2de werd in 8”67: het leverde hen respectievelijk een 8ste en 6de totaalplaats op. Steven ging op zijn beurt nog verder uit zijn comfortzone en liep de 400m in 62”00. Dat is een stuk sneller dan zijn prestaties van de afgelopen twee jaar en het bracht onze veldloopspecialist naar plek 4, al lag de bronzen medaille (57”66) toch buiten bereik. Onze Indische gastatleet Sivanarayana Yaganti liep de 60 meter bij de M40 nog in 7”92 als 2de in serie 1. Dat leverde hem een 8ste totaalplaats op, weliswaar buiten wedstrijd gezien de niet-Belgische nationaliteit.
An Serbruyns mocht al om 9u30 de lange dag starten aan de kogelstand. Daar opende ze in het dichtbevolkt deelnemersveld meteen met 7m36. Dat is haar derde prestatie ooit en ze verbeterde daarmee haar W40-clubrecord met 13 centimeter. Het leverde haar een 6de plaats op. Dat regelmatige training loont, bewees An nadien in de 60 meter, waar ze als 3de in de eerste serie voor het eerst beneden de 10 seconden liep. Met 9”89 stond ze 8ste in de resultaten, maar belangrijker is dat ze haar meerjarig project – sub tien seconden – vlotjes realiseerde. Ze eindigde het vorig winterseizoen met een PR van 10”65 en knabbelde er eerder deze winter al ruime fracties af met 10”31, 10”25, 10”14 en 10”05. Met deze sub-10 én een clubrecord kogelstoten, werd ook haar dagje aan de oevers van de Watersportbaan een geslaagde onderneming.
De lange dag in Gent duurde tot ruim 18 uur. Niet iedereen had de moed om er al die tijd bij te zijn, behalve één Leuvenaar. Marc Schrevens stond onafgebroken op het middenveld met de video-camera in aanslag om alle exploten van de nationale masters te vereeuwigen. Voor ons part is dat minstens ook een medaille waard !
Hier het videoverslag van het BK Masters in Gent
Michel Jordens
