Lieve Teugels viert haar eerste Belgische titel in Gentbrugge. Eigen foto.
Tom Van Ongeval met zijn eerste titel halve marathon. Eigen foto.
Kim Geypen op weg naar een verlenging van haar halve marathontitel bij de W40. Foto: Johan HEYTENS
Mona Rahmé op weg naar haar 4de veldlooptitel. Foto: Nadia VERHOFT
Marc Neefs op weg naar zijn eerste veldlooptitel bij de masters. Hij had daarvoor al 40 keer geoefend in de 800m en de 1500m... Foto: Nadia VERHOFT
Daniel Luts: 4de bij de M70. Foto: Nadia VERHOFT
Ivo Vandermaesen: 5de bij de M65. Foto: Nadia VERHOFT
Thierry Huberland: 9de bij de M60. Foto: Nadia VERHOFT
Inflatieweekend levert 6 nieuwe nationale kampioenen af
Gentbrugge - Louvain La Neuve - Essen, 09 maart 2026
Zondag 08 maart begon doodgewoon als altijd, als dertien in een dozijn. Nou ja: in Gentbrugge hing er ’s ochtends flink wat mist toen de deelnemers van het BK halve marathon aan de start stonden. In de indoorhallen van Gent en Louvain La Neuve was het raden naar de staat van de buitenlucht en in Essen maakte de zon er een mooie lentenamiddag van. Op al die locaties werd er gestreden voor nationale atletiektitels en onze club bracht van overal wat goud mee: eentje uit de indoor, twee uit het veldlopen en drie van op de weg. Zes titels rijker op één dag en dan tellen we er de vier vice-indoortitels van onze U20-U23 nog niet bij. Louis Neefs mocht de dag al doodgewoon als altijd laten beginnen, hij eindigde voor DCLA alvast niet doodgewoon… Nu het kampioenschapspunt achter de atletiekwinter is geplaatst, hebben wij sedert Valentijnsdag liefst 21 nieuwe gouden medailles in het gulden clubboek bijgeschreven.
Misschien is het een beetje van het goede teveel: liefst vijf BK’s in één weekend ? Zaterdag de indoor voor cadetten-scholieren; zondag de indoor voor juniores en beloften én de G-Sporters; de halve marathon én de veldlopende masters. Misschien dat men bij de federatie toch eens beter naar de kalenderspreiding moet kijken alvorens snelle excuses in te roepen. Ook zondag stonden de afstandlopende masters alweer voor een moeilijke keuze tussen cross en halve marathon. Ongetwijfeld liepen daar alweer enkele masters een extra medaille mis.
Het begon ’s morgens al vroeg op de blauwe piste van Racing Gent, waar Bashir Abdi al langer dan vandaag tot het heldendom verheven werd. Een halve marathon en een Belgisch record verder, was het daar uitkijken naar onze Leuvenaars. De jonge Matteo Rizzo bleek in zijn halve marathondebuut de snelste van alle rood-witten en klokte met zijn knappe 1u05’36” een 35ste plaats.
M50 Tom Van Ongeval werd al vier keer tweede in dit BK en ook deze keer leek die vice-titel voor hem bestemd want Stefan Van Den Broek/AVLL is nu eenmaal een klassenbak. Maar op deze dag was dat geen reden voor de vier maand oudere Tom om zich zomaar gewonnen te geven. En zo geschiedde want het werd een heroïsch duel met zijn Lierse-opponent. Tom werd bij de start wat opgehouden en was van in die eerste meters op achtervolgen aangewezen. Toch kon hij de kleine kloof geleidelijk aan en gecontroleerd dichten. Vanaf kilometer 18 nam onze viervoudige vice-kampioen zelf de teugels in handen en kon hij lichtjes afstand nemen van VDB. Toch werd het nog een bijzonder spannend slot op de piste, maar Tom Van Ongeval schoof na 1u09’06” als snelste M50-er over de streep; amper 5 luttele secondjes voor VDB. Zijn chrono is meteen een verpulvering van het clubrecord dat Tom hier drie jaar geleden had neergezet (1u12’36”) en benadert het clubrecord AC tot minder dan een minuut (1u08’19” van Gijs Hubrechts, hier vorig jaar). Voor Tom is het zijn 9de nationale titel, maar de eerste over deze afstand. Het is bovendien de 13de mastertitel halve marathon voor DCLA, maar het is wel de jongste van al die titels: de 12 anderen werden allemaal in een hogere leeftijdscategorie genoteerd.
Daarna was het uitkijken naar Kim Geypen, die bij de W40 haar Belgische titel van vorig jaar vlotjes kon verlengen. Kim klokte 1u14’53” en dat was 8 secondjes sneller dan haar prestatie van 2025. Het clubrecord dat Kim twee jaar geleden in Dordrecht/Ned neerzette, was minder dan een halve minuut sneller (1u14’27”). Voor Kim, die in de totaalrangschikking bij de vrouwen op mooie plaats 9 kwam, is het al haar derde BK-titel. Daring oogstte al 8 mastertitels op de halve marathon en met twee titels W40, evenaart Kim Bernadette Jansseune die in 2000 en 2002 ook de W40-titels binnenhaalde. Om volledig te zijn: ook Roos Hermans won al twee keer dit onderdeel, maar dan als W50.
En dan kwam er in Gentbrugge nog een onverwachte derde titel. Lieve Teugels, geboren in Mortsel, wonende in ’s Hertogenbosch en aangesloten bij Daring, was veruit de beste bij de W60. Met 1u38’06” telde Lieve meer dan anderhalve minuut bonus op haar beste tegenstandster en scoorde zij haar allereerste nationale titel en uiteraard clubrecord. Lieve is nog maar de derde DCLA-master die een titel wint: An Vanhellemont en Hilde Bottin gingen haar voor.
In al dat 21 kilometergeweld liepen nog andere clubgenoten mee. Eentje daarvan was Werner Heselmans, die zich als M55 op een 9de plaats in zijn leeftijdscategorie kon plaatsen. Zijn chrono, 1u22'03", is tevens een clubrecord, een flinke halve minuut sneller dan Frans Fierens in 2023 (1u22'37").
Van Gentbrugge ging het naar Louvain La Neuve, waar junior Louis Smeets vanuit de vierde serie 400m alle kleppers uit de snelste reeks een flinke neus zette en in 48”01 zijn derde Belgisch goud ooit boekte, na twee scholierentitels in 2024. Zijn prestatie veegt meteen ook het 25 jaar oude clubrecord van Jef Van Acoleyen (48”61) van de tabellen ! Jef heeft echter nooit een indoor-BK kunnen lopen, want het eerste junioreskampioenschap werd pas in 2009 onder dak georganiseerd. De winst van Louis is daarom ook de eerste Leuvense 400m-juniorestitel indoor; outdoor gebeurde dat al wel 7 keer. Reporters ter plaatse geven hopelijk nog meer toelichting bij dit BK, waar al minstens vier Leuvense vice-kampioenen werden geteld: juniores Lorenzo Nys (2m00 hoog) en Emma Pil (200m in 24”45) en beloften Clara De Varé (400m in 55”05) en meerkamper Dai Këita die het verspringen genereus aan de concurrentie liet en de horden met zilver afhaspelde na 8”05.
En de dag werd niet afgesloten aan het Strand van Oostende, maar wel in de zonovergoten lentewei van Essen. Daar moesten de masters in vier wedstrijden alle veldloopmedailles verdelen. Slechts vijf ‘ouwe getrouwen’ met DCLA-shirt trokken hun veldloopspikes voor het laatst deze winter aan. Bij de M50+ was het Marc Neefs die de 80-koppige bende op sleeptouw nam. Marc, al Vlaams M60-kampioen veertien dagen geleden in Lokeren, liet het zware werk aan zijn jongere collega’s over en bolde als 7de over de eindstreep na 6 jongere mannen. Dat was 18 seconden rapper dan gewezen meervoudig kampioen Patrick Van Daele/ROBA die aan een comeback werkt. Zo boekte Marc zijn… 41ste nationale titel, maar het is wel zijn eerste niet 800m/1500m-kroon. Voor onze club is het al de tiende veldlooptitel bij de masters, maar wel de eerste bij de M60. M40 Gaston Roelants startte in 1979 de reeks van tien gouden crossmedailles. In dezelfde categorie kwam Thierry Huberland als een diesel op dreef en finishte als 9de, zijn beste veldloopresultaat ooit. M65 Ivo Vandermaesen strandde als 5de op 27 seconden van het brons, in een koers waar de top 2 voor iedereen onbereikbaar bleef. Nog dichter bij het podium finishte M70 Daniel Luts: hij werd vierde op amper 8 seconden van het bronzen trapje.
En dan was het aan W45 Mona Rahmé om deze niet-alledaagse atletiekdag op de Dag van de Vrouw af te sluiten. Ook zij moest tegen de jongere elite als Vlaams kampioene in het veld en hield zich lang schuil in een vijfkoppig achtervolgend groepje. Dat verbrokkelde langzamerhand, maar Mona bleef voeling houden met haar eerdere jonge gezellinnen en kon via een stevige laatste inspanning nog een 5de totaalplaats binnenhalen. Dat was een halve minuut sneller dan de tweede W45-loopster en dus meteen goed voor haar 4de veldlooptitel, haar 15de gouden mastermedaille in totaal. Zo staat de Leuvense teller in het vrouwelijke masterveldlopen momenteel op 18; een reeks die startte in 1994 met W35 Nicole Poels.
In 1979 zong Louis Neefs: “Want de dag begon, doodgewoon als altijd, als dertien in een dozijn”. 8 maart 2026 begon in tegenstelling met wat Louis zong niet in Oostende, en ‘doodgewoon’ was die al helemaal niet, zeker niet voor onze club. Maar laat ons welwezen: in 1979 was er van de vijf BK’s die afgelopen weekend werden betwist, nog lang geen sprake. De jeugd had toen nog geen atletiekdak boven het winterhoofd; BK’s in het stratenlopen waren beperkt tot de marathon; G-Sport bestond toen nog niet en de masters, wel die mochten wel crossen - Gaston won dat jaar zijn veteranentitel - maar een kampioenschap voor àlle mastercategorieën was toen nog een verre droom. We mogen niet te nostalgisch worden en we zijn fier op datgene wat onze clubgenoten momenteel aan eremetaal binnenhalen, maar de vergelijking met het verleden is scheefgetrokken omdat de atleten van toen gewoonweg niet dezelfde BK-kansen hadden. Maakt uiteraard vandaag niet veel meer uit en op maandag 9 maart 2026, als de dag doodgewoon begon zoals altijd, telde onze DCLA al liefst 1.347 BK-titels, waarvan 1.080 individueel en 267 in teamverband… Ook dat zijn feiten !
Het begon ’s morgens al vroeg op de blauwe piste van Racing Gent, waar Bashir Abdi al langer dan vandaag tot het heldendom verheven werd. Een halve marathon en een Belgisch record verder, was het daar uitkijken naar onze Leuvenaars. De jonge Matteo Rizzo bleek in zijn halve marathondebuut de snelste van alle rood-witten en klokte met zijn knappe 1u05’36” een 35ste plaats.
M50 Tom Van Ongeval werd al vier keer tweede in dit BK en ook deze keer leek die vice-titel voor hem bestemd want Stefan Van Den Broek/AVLL is nu eenmaal een klassenbak. Maar op deze dag was dat geen reden voor de vier maand oudere Tom om zich zomaar gewonnen te geven. En zo geschiedde want het werd een heroïsch duel met zijn Lierse-opponent. Tom werd bij de start wat opgehouden en was van in die eerste meters op achtervolgen aangewezen. Toch kon hij de kleine kloof geleidelijk aan en gecontroleerd dichten. Vanaf kilometer 18 nam onze viervoudige vice-kampioen zelf de teugels in handen en kon hij lichtjes afstand nemen van VDB. Toch werd het nog een bijzonder spannend slot op de piste, maar Tom Van Ongeval schoof na 1u09’06” als snelste M50-er over de streep; amper 5 luttele secondjes voor VDB. Zijn chrono is meteen een verpulvering van het clubrecord dat Tom hier drie jaar geleden had neergezet (1u12’36”) en benadert het clubrecord AC tot minder dan een minuut (1u08’19” van Gijs Hubrechts, hier vorig jaar). Voor Tom is het zijn 9de nationale titel, maar de eerste over deze afstand. Het is bovendien de 13de mastertitel halve marathon voor DCLA, maar het is wel de jongste van al die titels: de 12 anderen werden allemaal in een hogere leeftijdscategorie genoteerd.
Daarna was het uitkijken naar Kim Geypen, die bij de W40 haar Belgische titel van vorig jaar vlotjes kon verlengen. Kim klokte 1u14’53” en dat was 8 secondjes sneller dan haar prestatie van 2025. Het clubrecord dat Kim twee jaar geleden in Dordrecht/Ned neerzette, was minder dan een halve minuut sneller (1u14’27”). Voor Kim, die in de totaalrangschikking bij de vrouwen op mooie plaats 9 kwam, is het al haar derde BK-titel. Daring oogstte al 8 mastertitels op de halve marathon en met twee titels W40, evenaart Kim Bernadette Jansseune die in 2000 en 2002 ook de W40-titels binnenhaalde. Om volledig te zijn: ook Roos Hermans won al twee keer dit onderdeel, maar dan als W50.
En dan kwam er in Gentbrugge nog een onverwachte derde titel. Lieve Teugels, geboren in Mortsel, wonende in ’s Hertogenbosch en aangesloten bij Daring, was veruit de beste bij de W60. Met 1u38’06” telde Lieve meer dan anderhalve minuut bonus op haar beste tegenstandster en scoorde zij haar allereerste nationale titel en uiteraard clubrecord. Lieve is nog maar de derde DCLA-master die een titel wint: An Vanhellemont en Hilde Bottin gingen haar voor.
In al dat 21 kilometergeweld liepen nog andere clubgenoten mee. Eentje daarvan was Werner Heselmans, die zich als M55 op een 9de plaats in zijn leeftijdscategorie kon plaatsen. Zijn chrono, 1u22'03", is tevens een clubrecord, een flinke halve minuut sneller dan Frans Fierens in 2023 (1u22'37").
Van Gentbrugge ging het naar Louvain La Neuve, waar junior Louis Smeets vanuit de vierde serie 400m alle kleppers uit de snelste reeks een flinke neus zette en in 48”01 zijn derde Belgisch goud ooit boekte, na twee scholierentitels in 2024. Zijn prestatie veegt meteen ook het 25 jaar oude clubrecord van Jef Van Acoleyen (48”61) van de tabellen ! Jef heeft echter nooit een indoor-BK kunnen lopen, want het eerste junioreskampioenschap werd pas in 2009 onder dak georganiseerd. De winst van Louis is daarom ook de eerste Leuvense 400m-juniorestitel indoor; outdoor gebeurde dat al wel 7 keer. Reporters ter plaatse geven hopelijk nog meer toelichting bij dit BK, waar al minstens vier Leuvense vice-kampioenen werden geteld: juniores Lorenzo Nys (2m00 hoog) en Emma Pil (200m in 24”45) en beloften Clara De Varé (400m in 55”05) en meerkamper Dai Këita die het verspringen genereus aan de concurrentie liet en de horden met zilver afhaspelde na 8”05.
En de dag werd niet afgesloten aan het Strand van Oostende, maar wel in de zonovergoten lentewei van Essen. Daar moesten de masters in vier wedstrijden alle veldloopmedailles verdelen. Slechts vijf ‘ouwe getrouwen’ met DCLA-shirt trokken hun veldloopspikes voor het laatst deze winter aan. Bij de M50+ was het Marc Neefs die de 80-koppige bende op sleeptouw nam. Marc, al Vlaams M60-kampioen veertien dagen geleden in Lokeren, liet het zware werk aan zijn jongere collega’s over en bolde als 7de over de eindstreep na 6 jongere mannen. Dat was 18 seconden rapper dan gewezen meervoudig kampioen Patrick Van Daele/ROBA die aan een comeback werkt. Zo boekte Marc zijn… 41ste nationale titel, maar het is wel zijn eerste niet 800m/1500m-kroon. Voor onze club is het al de tiende veldlooptitel bij de masters, maar wel de eerste bij de M60. M40 Gaston Roelants startte in 1979 de reeks van tien gouden crossmedailles. In dezelfde categorie kwam Thierry Huberland als een diesel op dreef en finishte als 9de, zijn beste veldloopresultaat ooit. M65 Ivo Vandermaesen strandde als 5de op 27 seconden van het brons, in een koers waar de top 2 voor iedereen onbereikbaar bleef. Nog dichter bij het podium finishte M70 Daniel Luts: hij werd vierde op amper 8 seconden van het bronzen trapje.
En dan was het aan W45 Mona Rahmé om deze niet-alledaagse atletiekdag op de Dag van de Vrouw af te sluiten. Ook zij moest tegen de jongere elite als Vlaams kampioene in het veld en hield zich lang schuil in een vijfkoppig achtervolgend groepje. Dat verbrokkelde langzamerhand, maar Mona bleef voeling houden met haar eerdere jonge gezellinnen en kon via een stevige laatste inspanning nog een 5de totaalplaats binnenhalen. Dat was een halve minuut sneller dan de tweede W45-loopster en dus meteen goed voor haar 4de veldlooptitel, haar 15de gouden mastermedaille in totaal. Zo staat de Leuvense teller in het vrouwelijke masterveldlopen momenteel op 18; een reeks die startte in 1994 met W35 Nicole Poels.
In 1979 zong Louis Neefs: “Want de dag begon, doodgewoon als altijd, als dertien in een dozijn”. 8 maart 2026 begon in tegenstelling met wat Louis zong niet in Oostende, en ‘doodgewoon’ was die al helemaal niet, zeker niet voor onze club. Maar laat ons welwezen: in 1979 was er van de vijf BK’s die afgelopen weekend werden betwist, nog lang geen sprake. De jeugd had toen nog geen atletiekdak boven het winterhoofd; BK’s in het stratenlopen waren beperkt tot de marathon; G-Sport bestond toen nog niet en de masters, wel die mochten wel crossen - Gaston won dat jaar zijn veteranentitel - maar een kampioenschap voor àlle mastercategorieën was toen nog een verre droom. We mogen niet te nostalgisch worden en we zijn fier op datgene wat onze clubgenoten momenteel aan eremetaal binnenhalen, maar de vergelijking met het verleden is scheefgetrokken omdat de atleten van toen gewoonweg niet dezelfde BK-kansen hadden. Maakt uiteraard vandaag niet veel meer uit en op maandag 9 maart 2026, als de dag doodgewoon begon zoals altijd, telde onze DCLA al liefst 1.347 BK-titels, waarvan 1.080 individueel en 267 in teamverband… Ook dat zijn feiten !
Michel J
