Chloë Porton in de Beach Sprint
In actie in het losse zand
De startpositie
Sprint op de indoorbaan
Beach Flags
in actie voor Team Belgium
Chloë Porton, topsporter in sprint en in Life Saving
Kessel-lo, 30 juni 2026
Chloë Porton is een specialiste van de 100m, ze traint sinds 2022 bij DCLA en ze wordt binnenkort 26 jaar . Maar haar sportieve loopbaan begon in het zwemmen en daarna vond ze de weg naar reddend zwemmen of Life Saving. Dat wordt al meer dan 100 jaar competitief en als een heuse sport beoefend en bestaat uit disciplines als “surf race”, “paddleboarding”, “manikin tow”, “obstacle swim” of “rescue tube”. De sport wordt zowel individueel als in team beoefend en zowel in zwembaden als in open water. De overkoepelende wereldfederatie ILS legt reglementen vast en organiseert kampioenschappen.
Is dat goed samengevat, Chloë ?
Ja, maar mijn specialiteit ligt bij de “beach flags” en vooral bij de “beach sprint”, 90m blootsvoets sprinten op het losse strandzand. Op het eerste EK waaraan ik deelnam won ik zelfs die discipline en kreeg ik de smaak echt te pakken. Als kind was ik een waterrat en sloot ik me aan bij een zwemclub. Tot mijn 15 jaar deed ik aan competitiezwemmen, maar ik raakte er op uitgekeken, deels door het harde trainingsregime. Iemand raadde me toen aan om reddend zwemmen te proberen en dat bleek meteen de juiste keuze.
Wat heb je in Life Saving sportief bereikt ?
Best veel, want ik ben er laat ingestapt en het is een wereld waar je vooral de strandredders aantreft die er dagelijks mee bezig zijn. Maar ik werd eerst in België en daarna in Ierland Europees Kampioene beach sprint en op het WK bij de jeugd in Australië won ik in die discipline onverhoopt zilver. Maar Life Saving evolueert snel en het niveau is de laatste jaren alleen maar toegenomen. Ik strandde daarna op tornooien vaker op de ereplaatsen, ook al omdat ik te veel naar de anderen begon op te kijken.
Wanneer heb je dan de stap gezet naar de atletiek ?
Pas toen ik 18 jaar was en toen bleek dat ik een getalenteerd beach sprinter was. Ik wilde via de atletiektrainingen een nog betere sprintster worden. Ik sloot aan bij ROBA maar toen de meisjes van mijn leeftijd er stopten zette ik de stap naar DCLA. Zo begon ik mezelf ook doelen te stellen in de atletiek. Ik train sinds een tijdje ook wel meer in functie van de atletiek dan van Life Saving. Eén keer per week werk ik nog een specifieke training af in het zand of met de kajak, maar elk weekend naar zee trekken om daar te trainen, dat valt niet meer te combineren met mijn drukke dagelijkse bezigheden.
Een job, atletiek en Life Saving, dat is zeker wel een veeleisende combinatie ?
Ik werk als kiné in een praktijk in Haacht. Ik kan er gelukkig vrij flexibel mijn werkuren kiezen. Toch zal ik vanaf nu keuzes moeten maken. In december vindt er in Australië terug een WK Life Saving plaats en daar wil ik nog eens de finale halen en voor een Top 5 klassering gaan in de beach sprint. Maar daar kan het ook eindigen. Volgend jaar is er nog een EK Life Saving in Frankrijk, maar daar neem ik alleen nog aan deel als ik er echt nog zin in heb. De federatie oefent veel druk op ons uit en er is ook nog zoiets als mentaal welzijn.
Wat zijn je verwezenlijkingen en wat zijn je ambities nog in de atletiek ?
De trainingen in de atletiek hebben nu de bovenhand en ik wil graag nog atletiek blijven doen. De voorbije jaren kon ik telkens mijn persoonlijke records aanscherpen en dat blijft mijn doel in de toekomst. Ik geloof er ook in omdat ik tot nu atletiek en Life Saving combineerde. Ik heb niet echt het gevoel dat ik in de atletiek al eens naar een vormpiek heb toegewerkt. Qua type ben ik zeker een specialiste van de 60m en de 100m, maar het is toch de 100m waar ik me echt op wil toeleggen, al wil ik mijn PB op de 200m ook nog wel doen sneuvelen.
Vorig jaar verbeterde ik mijn PB in de 100m naar 12”22 - DCLA 9° aller tijden - en werd ik geselecteerd voor deelname aan het BK. Dat was een hoogtepunt, maar ook op mijn prestatie met het 4 x 100m team in de Nationale Interclub Super League ben ik erg trots. We kraakten er een ijzersterk DCLA clubrecord in een opwindende teamcompetitie.
We zetten je graag in de kijker, niet alleen omdat je twee sporten op hoog niveau combineert, maar ook omdat je een rolmodel bent voor onze jeugd en voor je trainingspartners. Je bent erg gedreven en je zal nooit een training overslaan.
Dat is zo, ik heb een passie voor sport en ik wil altijd sporten. Toen de trainingen door de extreme hitte werden afgelast voelde ik me fysiek ongemakkelijk omdat ik niet kon trainen. Ik vind van mezelf wel dat ik een doorzetter ben. Het is fijn om te horen dat DCLA dat waardeert. Ik ervaar DCLA als een heel fijne club. Het is goed om samen met anderen te kunnen trainen, zeker op moeilijke momenten. Mijn trainingspartners hebben me af en toe al eens over een dipje heen geholpen. Atleten gaan hier ook over de verschillende trainingsgroepen heen met mekaar om, dat zorgt voor een vriendschappelijke sfeer.
Tot slot. Je hebt een opmerkelijke tattoo, wat is daar de betekenis van ?
Op mijn eerste communie kreeg ik een kat. Toen we die enkele jaren geleden moesten laten inslapen liet ik een tattoo zetten, als blijvende herinnering. Bloemen en een vlinder. Ik ben erg bezig met mentaal welzijn en ik zou graag een speciale tattoo laten ontwerpen die dat thema onder de aandacht brengt.
Chloë, dank je wel voor dit fijne gesprek en veel succes nog in Life Saving en in de atletiek bij DCLA !
Is dat goed samengevat, Chloë ?
Ja, maar mijn specialiteit ligt bij de “beach flags” en vooral bij de “beach sprint”, 90m blootsvoets sprinten op het losse strandzand. Op het eerste EK waaraan ik deelnam won ik zelfs die discipline en kreeg ik de smaak echt te pakken. Als kind was ik een waterrat en sloot ik me aan bij een zwemclub. Tot mijn 15 jaar deed ik aan competitiezwemmen, maar ik raakte er op uitgekeken, deels door het harde trainingsregime. Iemand raadde me toen aan om reddend zwemmen te proberen en dat bleek meteen de juiste keuze.
Wat heb je in Life Saving sportief bereikt ?
Best veel, want ik ben er laat ingestapt en het is een wereld waar je vooral de strandredders aantreft die er dagelijks mee bezig zijn. Maar ik werd eerst in België en daarna in Ierland Europees Kampioene beach sprint en op het WK bij de jeugd in Australië won ik in die discipline onverhoopt zilver. Maar Life Saving evolueert snel en het niveau is de laatste jaren alleen maar toegenomen. Ik strandde daarna op tornooien vaker op de ereplaatsen, ook al omdat ik te veel naar de anderen begon op te kijken.
Wanneer heb je dan de stap gezet naar de atletiek ?
Pas toen ik 18 jaar was en toen bleek dat ik een getalenteerd beach sprinter was. Ik wilde via de atletiektrainingen een nog betere sprintster worden. Ik sloot aan bij ROBA maar toen de meisjes van mijn leeftijd er stopten zette ik de stap naar DCLA. Zo begon ik mezelf ook doelen te stellen in de atletiek. Ik train sinds een tijdje ook wel meer in functie van de atletiek dan van Life Saving. Eén keer per week werk ik nog een specifieke training af in het zand of met de kajak, maar elk weekend naar zee trekken om daar te trainen, dat valt niet meer te combineren met mijn drukke dagelijkse bezigheden.
Een job, atletiek en Life Saving, dat is zeker wel een veeleisende combinatie ?
Ik werk als kiné in een praktijk in Haacht. Ik kan er gelukkig vrij flexibel mijn werkuren kiezen. Toch zal ik vanaf nu keuzes moeten maken. In december vindt er in Australië terug een WK Life Saving plaats en daar wil ik nog eens de finale halen en voor een Top 5 klassering gaan in de beach sprint. Maar daar kan het ook eindigen. Volgend jaar is er nog een EK Life Saving in Frankrijk, maar daar neem ik alleen nog aan deel als ik er echt nog zin in heb. De federatie oefent veel druk op ons uit en er is ook nog zoiets als mentaal welzijn.
Wat zijn je verwezenlijkingen en wat zijn je ambities nog in de atletiek ?
De trainingen in de atletiek hebben nu de bovenhand en ik wil graag nog atletiek blijven doen. De voorbije jaren kon ik telkens mijn persoonlijke records aanscherpen en dat blijft mijn doel in de toekomst. Ik geloof er ook in omdat ik tot nu atletiek en Life Saving combineerde. Ik heb niet echt het gevoel dat ik in de atletiek al eens naar een vormpiek heb toegewerkt. Qua type ben ik zeker een specialiste van de 60m en de 100m, maar het is toch de 100m waar ik me echt op wil toeleggen, al wil ik mijn PB op de 200m ook nog wel doen sneuvelen.
Vorig jaar verbeterde ik mijn PB in de 100m naar 12”22 - DCLA 9° aller tijden - en werd ik geselecteerd voor deelname aan het BK. Dat was een hoogtepunt, maar ook op mijn prestatie met het 4 x 100m team in de Nationale Interclub Super League ben ik erg trots. We kraakten er een ijzersterk DCLA clubrecord in een opwindende teamcompetitie.
We zetten je graag in de kijker, niet alleen omdat je twee sporten op hoog niveau combineert, maar ook omdat je een rolmodel bent voor onze jeugd en voor je trainingspartners. Je bent erg gedreven en je zal nooit een training overslaan.
Dat is zo, ik heb een passie voor sport en ik wil altijd sporten. Toen de trainingen door de extreme hitte werden afgelast voelde ik me fysiek ongemakkelijk omdat ik niet kon trainen. Ik vind van mezelf wel dat ik een doorzetter ben. Het is fijn om te horen dat DCLA dat waardeert. Ik ervaar DCLA als een heel fijne club. Het is goed om samen met anderen te kunnen trainen, zeker op moeilijke momenten. Mijn trainingspartners hebben me af en toe al eens over een dipje heen geholpen. Atleten gaan hier ook over de verschillende trainingsgroepen heen met mekaar om, dat zorgt voor een vriendschappelijke sfeer.
Tot slot. Je hebt een opmerkelijke tattoo, wat is daar de betekenis van ?
Op mijn eerste communie kreeg ik een kat. Toen we die enkele jaren geleden moesten laten inslapen liet ik een tattoo zetten, als blijvende herinnering. Bloemen en een vlinder. Ik ben erg bezig met mentaal welzijn en ik zou graag een speciale tattoo laten ontwerpen die dat thema onder de aandacht brengt.
Chloë, dank je wel voor dit fijne gesprek en veel succes nog in Life Saving en in de atletiek bij DCLA !
Ivo
