Super Mannenteam behaalt uitstekende tweede plaats in Nationale Interclub
Brussel, 14 mei 2017
Een homogeen en strijdvaardig mannenteam veroverde in het Koning Boudewijnstadion een schitterende tweede plaats na het ongenaakbare team van thuisclub Excelsior. De titel van vice-kampioen van België werd pas veilig gesteld in de afsluitende aflossingen. Als kers op de taart sneuvelden er een aantal persoonlijke records. Sterkhouders Ben Broeders en Edwin Nys zorgden voor individuele overwinningen
Vooraf een opvallende vaststelling : in de sprintnummers lieten Kasper Torfs (100m), Bram Luycx (200m), Kevin Dotremont (400m) en Tomas Sisk (400m horden) persoonlijke besttijden optekenen. Tel daarbij de uitstekende resultaten in de aflossingen zodat we kunnen spreken van een geweldige impuls voor de sprintwerking in DCLA. En van homogeniteit gesproken : het minst goede resultaat in 20 disciplines (!) was een 9° plaats. Zo zet je een resultaat neer.
Het begon nochtans wat in mineur omdat Tim De Coster deze week met een geblokkeerde rug te maken kreeg. Tim kon niet stabiel draaien in de hamercirkel en beperkte zich tot 2 ingehouden worpen. Met 41.08m leverde dat toch een 8° plaats op. De keerzijde is dat een fitte Tim hier goed was voor winst en 13 punten. Tomas Sisk opende het namiddagprogramma op de lage horden. En hoe ! Indrukwekkend door zijn souplesse en zijn optimale wedstrijdindeling stormde Tomas naar winst en massief PR in de B-reeks in 56”18, goed voor plaats 8.
Kasper Torfs wordt volgende week pas 18 jaar en bood in de 100m meer dan weerwerk tegen de nationale sprinttop. Met 11”07 evenaarde hij zijn PR en werd puik 9°. Dan maakten de 800m lopers hun intrede voor de meest gehypete wedstrijd van de dag. In een deelnemersveld dat sterker oogde dan een BK-finale liet Stijn Baeten zich in de aanvangsronde te makkelijk naar het achterveld terugdringen. In de tweede ronde maakte hij een opgemerkte remonte maar de kloof met de leiders kon hij niet meer dichten. Bij 1’51”28 en plaats 6 in een taktisch steelspel mag Stijn niet stilstaan, de volgende wedstrijden zal hij zeker wat assertiever aanpakken.
In de 1500m koos Ali Hamdi het spoor van RESC-topper Tarik Moukrime. In winderige omstandigheden was het knokken tegen de vermoeidheid. Ali nam even gas terug en bereidde zich voor op een eindsprint om de ereplaatsen. Daarin moest hij nog nipt de duimen leggen voor een der plaats. Maar met plaats 4 in 3’49”98 tilde hij DCLA wel opwaarts in de tussenstand.
Ondertussen vergaarden onze werpers kostbare punten. Jacob Grobbel is een speerwerper met een verfijnde techniek en met 58.12m rangschikte hij zich op een puike 3° plaats. Het minder goede nieuws is dat Jacob zich bezeerde aan de rug en de strijd voortijdig moest staken. Ilya Defrère had een offday. Het aanglijden lukte niet in het kogelstoten waardoor Ilya verhoopte winst misliep en met 14.41m strandde op de tweede plaats.
Terug naar de loopnummers. Daar zette Bram Luycx op flitsende wijze aan over 200m. Bram maakte een mindere start goed met impressionant vertoon in het vervolg van race die 22”11 en een verpulvering van zijn PR met zowat 4 tienden opleverde. Zijn 7° plaats hield DCLA op koers voor een uitstekend klassement. In genadeloze 3000m werd Lukas Van Assche op de proef gesteld. Een leidend duo gooide er de beuk in en trok het veld op een lint. Lukas raapte nog voortvarende concurrenten op en bevocht in deze gestrekte en uitputtende race de 5° plaats in 8’21”05.
Nu een hoofdstukje Ben Broeders in gouden letters. Na opeenvolgende forfaits voor het hoogspringen bood Ben zich spontaan aan om hier voor kostbare DCLA-punten te zorgen. Hoewel het ideale voorbereiding op zijn polsstokcompetitie in de weg stond kampte Ben zich via 5 pogingen en 1.90m naar een voortreffelijke 7° plaats. In het polsstokspringen verzekerde hij zich in een fel duel eerst van winst met een feilloze sprong over 5.50m en liet hij niet na om nationale recordhoogte van 5.70m aan te vallen. In zijn derde beurt faalde hij slechts nipt. Met 19 punten scoorde Ben een ruim aandeel in de DCLA-score voor deze Interclub.
De twee overige springnummers nam Amer Ali Hatif voor zijn rekening. Wie is niet gecharmeerd door de passie en het engagement dat onze Iraakse vluchteling aan de dag legt voor de atletiek en voor DCLA ? Amer is polyvalent inzetbaar en sprokkelde in de zandbak het maximaal haalbare puntentotaal dank zij 6.13m in het verspringen en verrassende 12.57m bij zijn debuut in het hinkstapspringen. Wat een aanwinst voor dit team !
In de 110m horden kon DCLA met Denis Hanjoul alweer een topper in stelling brengen. Denis maakt dit jaar jacht op selectie voor de Universiade maar weet dat hij zijn maximale snelheid nog wat moet aanscherpen. Wat graag had hij hier winst behaald maar twee sterke rivalen verwezen onze Denis naar de 3° plaats in 14”41. Kevin Dotremont heeft daarentegen wel al topvorm te pakken. Met verbluffende tweede wedstrijdhelft liep hij over 400m de concurrentie in de vernieling en snelde hij in de B-reeks naar overtuigende winst in PR van 48”88, goed voor plaats 5 in de rangschikking.
In de 5000m en de 3000m steeple hoefden Dries Basemans en Laurens Vanderlinden slechts voort te surfen op de golven van drive en van kwaliteit die hun clubmakkers eerder hadden vertoond. En dat deden ze ook, met stip ! Dries liet een kopgroepje wijselijk aan de haal gaan en toen die tegen hun limieten aanliepen raapte hij slachtoffers van dat snelle aanvangstempo verstandig op. Slim en afgemeten naar 14’46”29, zo simpel kan een topprestatie in Interclubverband zijn. Laurens kreeg een gelijkaardig scenario voorgeschoteld en werkte dat even koelbloedig af. Hij hield een vroeg kopgroepje in het vizier en remonteerde afvallers van de snelle opening. Met 9’32”93 was ambitieuze Laurens niet helemaal tevreden maar DCLA was maar wat opgetogen over de 3° plaats en 10 punten die Laurens aan de teller toevoegde.
En dan kwam onze stille kracht nog in actie bij het discuswerpen. Edwin Nys liet zijn indrukwekkende lifetime Interclubteller alweer aantikken met 13 punten door de 2kg zware schijf 50.40m ver te werpen. Op het elektronische scorebord deed dat DCLA opschuiven naar een tweede plaats die de rillingen door onze aflossingsteams jaagde. Bedankt, Edwin om hier andermaal een rots in de DCLA-branding te zijn.
Vóór de aflossingen waren DCLA, OEH en CABW achter het dominante RESC slechts door 4 punten van mekaar gescheiden. Voor deze bloedstollende finales ging het publiek op het puntje van de stoel zitten. In de 4 x 100m bezweek OEH onder de druk en werd het door een foute wissel uit podiumkoers geslagen. Sprintcoach Wim Van Avondt had het DCLA-team met Matthias Vanattenhoven, Denis Hanjoul, Kasper Torfs en Bram Luycx slim opgesteld en perfect klaargestoomd voor de opdracht. Met 42”70 en vierde plaats tekende dit viertal één van de allerbeste relay-prestaties uit de DCLA-geschiedenis op. Maar CABW ging ons vooraf en schoof op naar de tweede plaats.
Geen paniek evenwel in het DCLA-kamp want in de 4 x 400m hielden we een superteam achter de hand dat op alle oorlogen was voorbereid. Pieter Sisk legde meteen de kaarten op tafel en hield gelijke tred met de individuele 400m-loper van CABW. Stijn Baeten diepte de kloof uit en gaf met ruim verschil de stok door aan Tim Rummens. Tim herstelt van een knieblessure maar is op 85% van zijn mogelijkheden nog 48”9 waard. Wat een luxe als met 30m bonus de stok mag aannemen, dacht Kevin Dotremont die nog even op zoek leek te gaan naar de slotloper van het winnende RESC. Cruisend in 48”2 stopte de klok bij 3’16”93, alweer een mijlpaal in de clubgeschiedenis en goed voor plaats 3 in de afrekening.
Geen toeval dat zoveel DCLA-ers tot het eind van deze competitie geboeid bleven supporteren. De uitgelaten vreugde was dan ook terecht nadat uitgerekend onze sprintteams de puntjes op alle i’s hadden gezet.
Uitdrukkelijke dank gaat ook uit naar aanwezige reserven Alpha Boye, Seppe Depuydt, Simon Verlinden, Arne Broeders en anderen die we misschien uit het oog verloren. Zij maken volwaardig deel uit van dit succes. Ook mascotte Dieter Aerssens gaf een extra injectie aan de feestvreugde. Kortom, deze namiddag maakte veel goed van de bittere pil die DCLA zaterdag moest slikken bij de degradatie van het vrouwenteam.
Graag nog een pluim aan de organisatie van Excelsior, dat de regie van wedstrijden en tussenstanden strak in de hand hield en voor een gesmaakte podiumhulde zorgde.
Met dank aan Bert Torfs en Tomas Sisk voor de foto's
Eindstand
Het begon nochtans wat in mineur omdat Tim De Coster deze week met een geblokkeerde rug te maken kreeg. Tim kon niet stabiel draaien in de hamercirkel en beperkte zich tot 2 ingehouden worpen. Met 41.08m leverde dat toch een 8° plaats op. De keerzijde is dat een fitte Tim hier goed was voor winst en 13 punten. Tomas Sisk opende het namiddagprogramma op de lage horden. En hoe ! Indrukwekkend door zijn souplesse en zijn optimale wedstrijdindeling stormde Tomas naar winst en massief PR in de B-reeks in 56”18, goed voor plaats 8.
Kasper Torfs wordt volgende week pas 18 jaar en bood in de 100m meer dan weerwerk tegen de nationale sprinttop. Met 11”07 evenaarde hij zijn PR en werd puik 9°. Dan maakten de 800m lopers hun intrede voor de meest gehypete wedstrijd van de dag. In een deelnemersveld dat sterker oogde dan een BK-finale liet Stijn Baeten zich in de aanvangsronde te makkelijk naar het achterveld terugdringen. In de tweede ronde maakte hij een opgemerkte remonte maar de kloof met de leiders kon hij niet meer dichten. Bij 1’51”28 en plaats 6 in een taktisch steelspel mag Stijn niet stilstaan, de volgende wedstrijden zal hij zeker wat assertiever aanpakken.
In de 1500m koos Ali Hamdi het spoor van RESC-topper Tarik Moukrime. In winderige omstandigheden was het knokken tegen de vermoeidheid. Ali nam even gas terug en bereidde zich voor op een eindsprint om de ereplaatsen. Daarin moest hij nog nipt de duimen leggen voor een der plaats. Maar met plaats 4 in 3’49”98 tilde hij DCLA wel opwaarts in de tussenstand.
Ondertussen vergaarden onze werpers kostbare punten. Jacob Grobbel is een speerwerper met een verfijnde techniek en met 58.12m rangschikte hij zich op een puike 3° plaats. Het minder goede nieuws is dat Jacob zich bezeerde aan de rug en de strijd voortijdig moest staken. Ilya Defrère had een offday. Het aanglijden lukte niet in het kogelstoten waardoor Ilya verhoopte winst misliep en met 14.41m strandde op de tweede plaats.
Terug naar de loopnummers. Daar zette Bram Luycx op flitsende wijze aan over 200m. Bram maakte een mindere start goed met impressionant vertoon in het vervolg van race die 22”11 en een verpulvering van zijn PR met zowat 4 tienden opleverde. Zijn 7° plaats hield DCLA op koers voor een uitstekend klassement. In genadeloze 3000m werd Lukas Van Assche op de proef gesteld. Een leidend duo gooide er de beuk in en trok het veld op een lint. Lukas raapte nog voortvarende concurrenten op en bevocht in deze gestrekte en uitputtende race de 5° plaats in 8’21”05.
Nu een hoofdstukje Ben Broeders in gouden letters. Na opeenvolgende forfaits voor het hoogspringen bood Ben zich spontaan aan om hier voor kostbare DCLA-punten te zorgen. Hoewel het ideale voorbereiding op zijn polsstokcompetitie in de weg stond kampte Ben zich via 5 pogingen en 1.90m naar een voortreffelijke 7° plaats. In het polsstokspringen verzekerde hij zich in een fel duel eerst van winst met een feilloze sprong over 5.50m en liet hij niet na om nationale recordhoogte van 5.70m aan te vallen. In zijn derde beurt faalde hij slechts nipt. Met 19 punten scoorde Ben een ruim aandeel in de DCLA-score voor deze Interclub.
De twee overige springnummers nam Amer Ali Hatif voor zijn rekening. Wie is niet gecharmeerd door de passie en het engagement dat onze Iraakse vluchteling aan de dag legt voor de atletiek en voor DCLA ? Amer is polyvalent inzetbaar en sprokkelde in de zandbak het maximaal haalbare puntentotaal dank zij 6.13m in het verspringen en verrassende 12.57m bij zijn debuut in het hinkstapspringen. Wat een aanwinst voor dit team !
In de 110m horden kon DCLA met Denis Hanjoul alweer een topper in stelling brengen. Denis maakt dit jaar jacht op selectie voor de Universiade maar weet dat hij zijn maximale snelheid nog wat moet aanscherpen. Wat graag had hij hier winst behaald maar twee sterke rivalen verwezen onze Denis naar de 3° plaats in 14”41. Kevin Dotremont heeft daarentegen wel al topvorm te pakken. Met verbluffende tweede wedstrijdhelft liep hij over 400m de concurrentie in de vernieling en snelde hij in de B-reeks naar overtuigende winst in PR van 48”88, goed voor plaats 5 in de rangschikking.
In de 5000m en de 3000m steeple hoefden Dries Basemans en Laurens Vanderlinden slechts voort te surfen op de golven van drive en van kwaliteit die hun clubmakkers eerder hadden vertoond. En dat deden ze ook, met stip ! Dries liet een kopgroepje wijselijk aan de haal gaan en toen die tegen hun limieten aanliepen raapte hij slachtoffers van dat snelle aanvangstempo verstandig op. Slim en afgemeten naar 14’46”29, zo simpel kan een topprestatie in Interclubverband zijn. Laurens kreeg een gelijkaardig scenario voorgeschoteld en werkte dat even koelbloedig af. Hij hield een vroeg kopgroepje in het vizier en remonteerde afvallers van de snelle opening. Met 9’32”93 was ambitieuze Laurens niet helemaal tevreden maar DCLA was maar wat opgetogen over de 3° plaats en 10 punten die Laurens aan de teller toevoegde.
En dan kwam onze stille kracht nog in actie bij het discuswerpen. Edwin Nys liet zijn indrukwekkende lifetime Interclubteller alweer aantikken met 13 punten door de 2kg zware schijf 50.40m ver te werpen. Op het elektronische scorebord deed dat DCLA opschuiven naar een tweede plaats die de rillingen door onze aflossingsteams jaagde. Bedankt, Edwin om hier andermaal een rots in de DCLA-branding te zijn.
Vóór de aflossingen waren DCLA, OEH en CABW achter het dominante RESC slechts door 4 punten van mekaar gescheiden. Voor deze bloedstollende finales ging het publiek op het puntje van de stoel zitten. In de 4 x 100m bezweek OEH onder de druk en werd het door een foute wissel uit podiumkoers geslagen. Sprintcoach Wim Van Avondt had het DCLA-team met Matthias Vanattenhoven, Denis Hanjoul, Kasper Torfs en Bram Luycx slim opgesteld en perfect klaargestoomd voor de opdracht. Met 42”70 en vierde plaats tekende dit viertal één van de allerbeste relay-prestaties uit de DCLA-geschiedenis op. Maar CABW ging ons vooraf en schoof op naar de tweede plaats.
Geen paniek evenwel in het DCLA-kamp want in de 4 x 400m hielden we een superteam achter de hand dat op alle oorlogen was voorbereid. Pieter Sisk legde meteen de kaarten op tafel en hield gelijke tred met de individuele 400m-loper van CABW. Stijn Baeten diepte de kloof uit en gaf met ruim verschil de stok door aan Tim Rummens. Tim herstelt van een knieblessure maar is op 85% van zijn mogelijkheden nog 48”9 waard. Wat een luxe als met 30m bonus de stok mag aannemen, dacht Kevin Dotremont die nog even op zoek leek te gaan naar de slotloper van het winnende RESC. Cruisend in 48”2 stopte de klok bij 3’16”93, alweer een mijlpaal in de clubgeschiedenis en goed voor plaats 3 in de afrekening.
Geen toeval dat zoveel DCLA-ers tot het eind van deze competitie geboeid bleven supporteren. De uitgelaten vreugde was dan ook terecht nadat uitgerekend onze sprintteams de puntjes op alle i’s hadden gezet.
Uitdrukkelijke dank gaat ook uit naar aanwezige reserven Alpha Boye, Seppe Depuydt, Simon Verlinden, Arne Broeders en anderen die we misschien uit het oog verloren. Zij maken volwaardig deel uit van dit succes. Ook mascotte Dieter Aerssens gaf een extra injectie aan de feestvreugde. Kortom, deze namiddag maakte veel goed van de bittere pil die DCLA zaterdag moest slikken bij de degradatie van het vrouwenteam.
Graag nog een pluim aan de organisatie van Excelsior, dat de regie van wedstrijden en tussenstanden strak in de hand hield en voor een gesmaakte podiumhulde zorgde.
Met dank aan Bert Torfs en Tomas Sisk voor de foto's
Eindstand
- RESC 210
- DCLA 164
- CABW 159
- OEH 145
- LYRA 128
- VAC 126
- KAAG 126
- AVKA 117
- SER 110
- SMAC 107
- CSF 89
- ACME 86
Ivo
