Tom Van Ongeval met de nationale driekleur op het hoogste Europese marathonpodium.
Nog meer titels: nationaal én Europees
08 september 2025
Precies één week vooraleer belofte Noor (100m horden) en juniore Noor (1500m) zich vorige zondag in Nijvel tot nationaal kampioene konden kronen, was er ook al flink wat medaillebedrijvigheid op de laatste dag van de vorige maand. In Herentals stond toen de tweede dag van het BK cadetten en scholieren op de agenda.
Samen met die jeugdkampioenschappen, worden traditioneel ook de estafetten voor juniores afgewerkt. Onze jongens moesten in de 4x1500m slechts één team laten voorgaan en pakten in 16’33”12 een zilveren medaille. Een prima collectieve prestatie, want het clubrecord van 16’21”6 dateert al van… 1971. Voor hun clubgenotes van de 4x800m werd het wel de hoofdprijs. Zij zetten de enige concurrent op meer dan een minuut, maar de chrono die Aline Goossens, Marith Op’t Eynde, Annabel Molina en Noor Jacques op de klok brachten, mocht gezien worden: 9’45”78. Dat is ook niet zo gek ver weg van het clubrecord (9’24”53) dat al sedert 8 september 2002 op de tabellen staat. Slechts 14 clubteams liepen ooit sneller, waaronder ook de DCLA-juffrouwen van 2002. Overigens is het al de 8ste juniorestitel 4x800m in de Daringgeschiedenis, maar de laatste dateerde toch al van 2007 (de eerste in 1992)…
Het lukte onze cadetten en scholieren echter niet om dat weekend ook een individuele titel vanuit de Kempen mee te brengen. Niet dat zo’n gouden medaille bij cadetten of scholieren een garantie hoeft te zijn om later door te breken, maar het was nu toch al van 2020 geleden dat Daring zonder cadetten- of scholierengoud van dat jeugdkampioenschap naar Kessel-Lo terugkeerde. Wel kwamen er vier zilveren en twee bronzen medailles naar de club. Op uitzondering van zilveren steepleloper Stig Genin (1500m in 4’43”19), kwamen die er allemaal bij de scholieren. Sprintsters Emma Pil (brons 200m in 25”22) en Katherine Rupert (brons 400m in 57”60); halve fondman Julian Van Aken (zilver 800m in 1’54”24) en twee zilveren werpmedailles dankzij Ellen Schotte (speer, 42m37) en Arent Moens (kogel, 15m77).
Op dezelfde dag werden in Sint-Niklaas de Masters opgeroepen om hun nationaal eremetaal in het hamerslingeren en gewichtwerpen te verdelen. Ook daar werden titels en medailles geoogst in het DCLA-tenue. Voor de twee titelwinnaressen, was dat een aanknopen met vroegere gouden medailles in Leuvense outfit. W60 Hilde Bottin sloot (terug) aan bij Daring half juli. Zij gooide in het Waasland het 5,45kg zware gewicht naar een eerste clubrecord van 11m48. De afgelopen jaren vergaarde Hilde de medailles in de clubtrui van Racing Tienen, maar tussen 2005 en 2016 won zij voor Daring liefst zeven hinkstaptitels (drie indoor en vier outdoor). Hilde is nog maar de tweede W60-atlete met goud op het Leuvense palmares, na An Vanhellemont afgelopen winter. Kathleen De Wolf moest in de werpring aantreden waar haar grootste concurrente zich thuis voelt. Maar dat gaf Kathleen, die eind vorig jaar samen met haar zoon Wolf Beckers opnieuw bij DCLA aansloot na een lang verblijf bij RAM, extra adrenaline. Het gewicht van 7,26kg landde voor Kathleen in de derde beurt bij 12m03. Daarmee verbeterde ze niet alleen haar nog jonge clubrecord van 11m21, ze wees ook plaatselijke Ingrid Vos terug die 11m80 lukte. Ei zo na, pakte Kathleen ook in het hamerslingeren goud: in een ultraspannende competitie strandde ze met 36m70 op zilver, slechts 10 centimeter van de eerste plaats. Maar ook Danièle Denisty – mama Nafi – had het tuig naar 36m70 geslingerd en dan gaf de tweede beste beurt het voordeel aan Kathleen: 36m46 tegen 36m28. Het clubrecord van 36m87 bleef hier maar net buiten schot. W60 Regina Lenaers, dankzij Kathleen begin dit jaar nieuw in onze club, had ook al medailles verzameld tijdens de masterskampioenschappen in juni. Ze verbeterde intussen ook het clubrecord W60 in het hamerslingeren tot 25m81 op 9 augustus en op dit BK was haar 24m94 goed voor zilver. Dat was al haar tweede zilveren medaille van de dag, want na Hilde Bottin stond Regina op plaats 2 in het gewichtwerpen met 10m27. Voor Daring zijn de gouden gewichtmedailles de allereersten in die disciplines (voorlopig alleen op het masterprogramma). Kathleen De Wolf was in Sint-Niklaas al aan haar 5de Belgische titel toe als Leuvense. Zij boekte van 2002 tot 2005 al vier opeenvolgende hamertitels als W35, alvorens aan te sluiten in Mechelen. Kathleen is nog maar de derde W55 in de ere-galerij van Leuvense kampioenen, na Marijke Willekens en Leen Lauwers.
De masters hebben begin volgende maand hun tweejaarlijkse Europese kampioenschappen op Madeira, maar de marathonlopers konden hun Europees ding al doen vorige zaterdag (06 september) in het Finse Jyväskylä. M50 Tom Van Ongeval heeft al redelijk wat goede ervaringen met wereldkampioenschappen op die afstand, maar in Finland was het zijn eerste start in een continentale titelstrijd. De voorbereiding was niet top, want zijn piek ligt pas in november voor de New York marathon, die tevens telt als WK voor masters. Toch koos Tom in het land van de duizend meren meteen het hazenpad en telde na 5 kilometer al een kleine 100 meter voorsprong op twee Spaanse belagers. Halfweg passeerde hij in 1u13’58”: supersnel en op dat moment al een minuut bonus op de tegenstand. Uiteraard kan men dan geen negative-split verwachten, maar aan zijn eindtijd van 2u32’13”, kon niemand tippen. Zijn Spaanse podiumgenoten hadden er vier en vijf minuten langer voor nodig. In totaal stonden 29 M50-plussers aan de start. In de gezamenlijke wedstrijd met 251 deelnemers, moest Tom slechts twee jongere concurrenten voorlaten (een Italiaanse M45-er won in 2u25’27).
Eind deze week treden vier clubgenoten aan bij de 20ste wereldkampioenschappen in Tokio. Ook in 1991 was de Japanse hoofdstad al gastheer voor de (toen 3de) WK. In het verleden namen al 8 Leuvenaars deel aan dit kampioenschap op het hoogste niveau. In 2023 stonden vier DCLA-clubgenoten aan de aftrap bij het WK in Boedapest, evenveel als deze keer. Voor Ben Broeders is het al zijn 4de optreden in dit WK, voor Elien Vekemans haar tweede. Pieter Sisk en Elie Bacari debuteren op dit WK, maar zij hebben al wel Olympische ervaring op zak.
Het lukte onze cadetten en scholieren echter niet om dat weekend ook een individuele titel vanuit de Kempen mee te brengen. Niet dat zo’n gouden medaille bij cadetten of scholieren een garantie hoeft te zijn om later door te breken, maar het was nu toch al van 2020 geleden dat Daring zonder cadetten- of scholierengoud van dat jeugdkampioenschap naar Kessel-Lo terugkeerde. Wel kwamen er vier zilveren en twee bronzen medailles naar de club. Op uitzondering van zilveren steepleloper Stig Genin (1500m in 4’43”19), kwamen die er allemaal bij de scholieren. Sprintsters Emma Pil (brons 200m in 25”22) en Katherine Rupert (brons 400m in 57”60); halve fondman Julian Van Aken (zilver 800m in 1’54”24) en twee zilveren werpmedailles dankzij Ellen Schotte (speer, 42m37) en Arent Moens (kogel, 15m77).
Op dezelfde dag werden in Sint-Niklaas de Masters opgeroepen om hun nationaal eremetaal in het hamerslingeren en gewichtwerpen te verdelen. Ook daar werden titels en medailles geoogst in het DCLA-tenue. Voor de twee titelwinnaressen, was dat een aanknopen met vroegere gouden medailles in Leuvense outfit. W60 Hilde Bottin sloot (terug) aan bij Daring half juli. Zij gooide in het Waasland het 5,45kg zware gewicht naar een eerste clubrecord van 11m48. De afgelopen jaren vergaarde Hilde de medailles in de clubtrui van Racing Tienen, maar tussen 2005 en 2016 won zij voor Daring liefst zeven hinkstaptitels (drie indoor en vier outdoor). Hilde is nog maar de tweede W60-atlete met goud op het Leuvense palmares, na An Vanhellemont afgelopen winter. Kathleen De Wolf moest in de werpring aantreden waar haar grootste concurrente zich thuis voelt. Maar dat gaf Kathleen, die eind vorig jaar samen met haar zoon Wolf Beckers opnieuw bij DCLA aansloot na een lang verblijf bij RAM, extra adrenaline. Het gewicht van 7,26kg landde voor Kathleen in de derde beurt bij 12m03. Daarmee verbeterde ze niet alleen haar nog jonge clubrecord van 11m21, ze wees ook plaatselijke Ingrid Vos terug die 11m80 lukte. Ei zo na, pakte Kathleen ook in het hamerslingeren goud: in een ultraspannende competitie strandde ze met 36m70 op zilver, slechts 10 centimeter van de eerste plaats. Maar ook Danièle Denisty – mama Nafi – had het tuig naar 36m70 geslingerd en dan gaf de tweede beste beurt het voordeel aan Kathleen: 36m46 tegen 36m28. Het clubrecord van 36m87 bleef hier maar net buiten schot. W60 Regina Lenaers, dankzij Kathleen begin dit jaar nieuw in onze club, had ook al medailles verzameld tijdens de masterskampioenschappen in juni. Ze verbeterde intussen ook het clubrecord W60 in het hamerslingeren tot 25m81 op 9 augustus en op dit BK was haar 24m94 goed voor zilver. Dat was al haar tweede zilveren medaille van de dag, want na Hilde Bottin stond Regina op plaats 2 in het gewichtwerpen met 10m27. Voor Daring zijn de gouden gewichtmedailles de allereersten in die disciplines (voorlopig alleen op het masterprogramma). Kathleen De Wolf was in Sint-Niklaas al aan haar 5de Belgische titel toe als Leuvense. Zij boekte van 2002 tot 2005 al vier opeenvolgende hamertitels als W35, alvorens aan te sluiten in Mechelen. Kathleen is nog maar de derde W55 in de ere-galerij van Leuvense kampioenen, na Marijke Willekens en Leen Lauwers.
De masters hebben begin volgende maand hun tweejaarlijkse Europese kampioenschappen op Madeira, maar de marathonlopers konden hun Europees ding al doen vorige zaterdag (06 september) in het Finse Jyväskylä. M50 Tom Van Ongeval heeft al redelijk wat goede ervaringen met wereldkampioenschappen op die afstand, maar in Finland was het zijn eerste start in een continentale titelstrijd. De voorbereiding was niet top, want zijn piek ligt pas in november voor de New York marathon, die tevens telt als WK voor masters. Toch koos Tom in het land van de duizend meren meteen het hazenpad en telde na 5 kilometer al een kleine 100 meter voorsprong op twee Spaanse belagers. Halfweg passeerde hij in 1u13’58”: supersnel en op dat moment al een minuut bonus op de tegenstand. Uiteraard kan men dan geen negative-split verwachten, maar aan zijn eindtijd van 2u32’13”, kon niemand tippen. Zijn Spaanse podiumgenoten hadden er vier en vijf minuten langer voor nodig. In totaal stonden 29 M50-plussers aan de start. In de gezamenlijke wedstrijd met 251 deelnemers, moest Tom slechts twee jongere concurrenten voorlaten (een Italiaanse M45-er won in 2u25’27).
Eind deze week treden vier clubgenoten aan bij de 20ste wereldkampioenschappen in Tokio. Ook in 1991 was de Japanse hoofdstad al gastheer voor de (toen 3de) WK. In het verleden namen al 8 Leuvenaars deel aan dit kampioenschap op het hoogste niveau. In 2023 stonden vier DCLA-clubgenoten aan de aftrap bij het WK in Boedapest, evenveel als deze keer. Voor Ben Broeders is het al zijn 4de optreden in dit WK, voor Elien Vekemans haar tweede. Pieter Sisk en Elie Bacari debuteren op dit WK, maar zij hebben al wel Olympische ervaring op zak.
Michel Jordens
