Daring Club Leuven Atletiek vzw logo

Daring Club
Leuven Atletiek

varia

Dreckmeier-Friedhelm-Lyon

Marc Neefs wacht op de start van de finale 800m. (Foto: Luc Van de Vreken).

Friedhelm na afloop van zijn tienkamp samen met een collega. (Foto: FB Friedhelm).

Friedhelm na afloop van zijn tienkamp samen met een collega. (Foto: FB Friedhelm).

Drie clubgenoten op het WK Masters

Lyon (FRA), 14 augustus 2015

Afgelopen week namen enkele – drie – van onze atleten deel aan de wereldkampioenschappen voor masters in het Franse Lyon. Friedhelm Dreckmeier moest aan de slag in de tienkamp, Marc Neefs nam de 800m en 1500m voor zijn rekening en Jim Vercruyssen kroop in de startblokken voor de baanronde. De organisatie in Lyon was groots: een goede 8.000 deelnemers kwamen er gespreid over een tiental dagen aan de slag in drie verschillende stadia, en dat zorgde er voor dat het niet zo evident was om mekaar ergens te treffen. Naast de drie pistes, werd er ook nog geworpen in aparte werpinstallaties, werd er nog gecrosst in een ruim park en moesten snelwandelaars en marathonlopers hun ding doen aan de rand van dat grote park.
De resultatenverwerking bleek een pijnpunt, zeker de eerste dagen. Gezien de omvang van zo’n massa-evenement, durven er nogal eens tijdschema’s verschuiven, reeksen bijkomen of wegvallen of zelfs locaties veranderen. Een master moet dat allemaal zelf proberen in’t oog te houden, maar dat is niet evident voor de deelnemers die individueel verspreid logeren over de hele stad en die soms tot een klein uur via het openbaar vervoer onderweg zijn: net een beetje te lang om eventjes snel heen en weer richting het hoofdstadion te reizen om te zien of er niks veranderd is voor de dag nadien. Gelukkig waren er de teammanagers  Carol Wright en Karel De Vriendt, die bergen werk verzetten om het voor onze Belgen wat comfortabeler te maken. Moeilijkste tegenstander was echter de warmte. Vooral de eerste dagen steeg het kwik op sommige pistes tot 40 graden… Niet echt bevorderlijk om de frisheid voor een prestatie te bewaren…




De eerste die in Lyon aan de slag moest, was Friedhelm Dreckmeier. Onze M55-er wachtte een hele zware klus, want zijn tienkamp werd afgewerkt in een stadion waar het de eerste dag  - woensdag 5 augustus - al zeer heet was, maar waar de thermometer op de namiddag van dag twee vlotjes de 40 graden haalde… En hij had zowat zijn twijfels over z’n paraatheid voor de competitie, al is dat gewoonlijk een redelijk goed voorteken voor de eigenlijke opdracht zelf. Officials hadden ondertussen achter de coulissen overwogen om vanwege de hitte het een en ander toch maar te schrappen. Het kwam niet zo ver, er vielen ook geen slachtoffers, maar onze Koningen van het Stadion moesten in dat stadion wel twee dagen aan de slag zonder enige beschutting voor de zware weersomstandigheden. Een grote boom aan de buitenzijde van de piste niet te na gesproken...


Friedhelm werd ingedeeld in de tweede groep van de tienkampers. In deze groep kon onze alleskunner telkens meestrijden voor de topposities, maar uiteraard werden na twee dagen beide groepen door elkaar gerangschikt. Op woensdag 5 augustus begon Friedhelm zijn 100m in 13”12, de 5de chrono van alle tienkampers M55 (wind: +0.3). Daarna volgden 1m48 hoog (10de), 4m52 ver (-1,4), goed voor een 21ste totaalplaats, 9m96 met de kogel (12de) en een 400m in 67”27 (18de).


De hete tweede dag begon donderdag 6 augustus voor Friedhelm met een 100m horden in 19”44 (-1,3), goed voor plaats 15. 2m30 met de polsstok (18), 29m53 discus (16) en 33m53 speer (11de). En dan nog die oneindig ellendig lange 1500m op een piste die aan de grond een temperatuur van meer dan 50 graden liet optekenen. Friedhelm klaarde zijn job in 6’13”87 (15de).  Zo totaliseerde Friedhelm Dreckmeier een totaal van 5.564 punten en dat was goed voor een hele knappe 13de totaalplaats op 33 tienkampers die de tweedaagse moedig hadden volgehouden. Uiteraard was Friedhelm meer dan tevreden met zo’n resultaat.




Marc Neefs mocht zijn eerste optreden – de reeksen van de 800m – op donderdag 6 augustus afwerken op het terrein waar Friedhelm tijdens zijn laatste namiddag nog het speer en de 1500m moest volmaken. Marc moest aan de slag in de eerste van 6 reeksen 800m: alleen de reekswinnaar en de 18 verliezende chrono’s konden door naar de halve finale. Onze 800m-kampioen had de pech dat hij pal op het middaguur al dadelijk moest uitkomen tegen de Britse topfavoriet – die later 800m en 1500m zou winnen – zodat reekswinst al geen optie was. Een snelle race werd het ook niet, en met een tweede plaats in 2’11”05, was het toch wat zenuwachtig nagelbijtend wachten tot alle series de revues gepasseerd waren. Dat er in de volgende reeksen wel werd doorgelopen, laat zich raden. Uiteindelijk klokte Marc de 15de chrono op 54 deelnemers en mocht zo ’s anderendaags (vrijdag 7 augustus) aantreden in de tweede halve finale. Deze keer kon de top twee van elke halve finale zich plaatsen voor de finale, aangevuld met acht verliezende tijden. Deze keer was de temperatuur in het Vénessieux-stadion opgelopen tot liefst 40 graden toen Marc zich de ziel uit het lijf sprintte om als 4de te finishen in 2’06”36, wat nadien goed bleek voor een gedeelde 7de totaalchrono. De gewezen Europese kampioen, Italiaan Giuseppe Romeo, kon zich niet in die finale lopen. Na zijn finale in Sacramento vier jaar geleden, zat een tweede finale er dus aan te komen en die werd gehouden op zondag 9 augustus in het ‘grote’ stadion van La Duchère. Gelukkig deze keer ook ’s avonds, al was het weer ondertussen wel wat atletiekvriendelijker geworden. Marc had een plannetje klaar voor die finale: de eerste 300m rustig houden, dan stilaan vooruitschuiven en tenslotte een alles-of-niets sprint. Dat plannetje werd voor het oog van 3.500 toeschouwers perfect uitgevoerd en na een boemelaanvang in die eerste 300m, waarbij Marc zich wijselijk buiten het duw- en trekwerk hield, sprintte hij naar 2’06”74, goed voor plaats 6, een identieke plaats als vier jaar geleden.


De reeksen van de 1500m kwamen er aan op woensdagmiddag 12 augustus. Ook nu weer een niet evidente klus met 60 lopers die opnieuw in zes series naar een van de 16 finaleplaatsjes moesten mikken. Alleen de reekswinnaars en tien verliezende tijden mochten verder. En opnieuw moest Marc aan de slag in de ongunstige eerste reeks, die alweer niet erg snel verliep. Onze clubgenoot voelde zich echter opperbest, volgde de debatten van op de eerste rij en plaatste zich eenvoudig via een vlijmscherpe eindsprint. Zijn tijd – 4’34”00 – was echter van die aard, dat de nummer twee, een Zuid-Afrikaan die in de 800m ook al wat moois had laten zien, zijn koffers mocht pakken. Voor de finale van vrijdag 14 augustus had Marc alweer een plannetje klaar. Aan de Brit, die ook al de 800m won, viel niet te tornen, maar daarachter zaten alle finalisten dicht op elkaar. Marc zou dus afwachten en de medaillekandidaten binnen het vizier houden om dan eventueel na 1000m zelf iets te ondernemen. Opnieuw verliep dat plannetje naar wens, al liep David Heath solo naar een kampioenschapsrecord van 4’01”54… Daarachter schoven acht lopers, waaronder Marc, richting bel waar een Spanjaard een vlijmscherpe tempoversnelling inbouwde. Marc reageerde attent en schoof netjes mee, nog steeds het podium binnen handbereik. Maar in de laatste rechte lijn ging het licht uit en verloor hij enkele posities. Op amper dertig meter voor het einde werd Marc van plaats 5 naar 9 teruggewezen en finishte hij in 4’19”63. Weliswaar een clubrecord en één plaatsje beter dan in Sacramento. Meteen zat ook het toernooi van Marc Neefs er op met twee knappe finaleplaatsen.


Hadden Friedhelm en Marc al enige internationale ervaring, dan was dit WK voor Jim Vercruyssen een vuurdoop, een stap in het onbekende. Onze M35 moest woensdag 12 augustus op de baan voor de 400m in de tweede van 7 series. Jim finishte in zijn jaarbeste van 60”87, maar kon daarmee geen ronde verder. Het niveau lag dan ook ontiegelijk hoog: zo liepen de eerste drie – allemaal Britten – deze series al beneden de 50 seconden…


Dat laatste illustreert ook het algemene niveau van deze WK Masters in Lyon. In zowat alle disciplines lag de lat zeer hoog: het behalen van finaleplaatsen was niet eenvoudig, laat staan medailles. Toch behaalden onze landgenoten alles samen 11 wereldtitels, 11 zilveren en 4 bronzen medailles.


Klik hier voor de resultaten.