Blik van de voorzitter
11 mei 2026
Blik van de voorzitter op de Beker Van Vlaanderen voor de jeugd
De pupillen en miniemen zijn gekwalificeerd voor de A finale, de cadetten en scholieren haalden voor de derde keer op rij goud.
Bij de pupillen en miniemen was de karrevracht aan PR’s heel tekenend. Ook zagen we vele atleetjes die wat betreft groei wat achterstand hebben op hun collega’s, maar op technisch vlak zeer mooie dingen lieten zien in de verschillende disciplines. Met tijd en boterhammen (en trainen) komt dat goed. De combinatie van technische trainingen op het niveau van de atleten afgewisseld met spelenderwijs oefenen van basisroutines werpt zijn vruchten af. Jeugdtrainers mogen trots zijn op hun ‘bende’. De trainingen voor de A-finale in september zijn bij deze gestart.
Bij de cadetten en de scholieren is er één motto: Spannend blijft het altijd. Onze buren van ROBA zijn vaste tegenstanders maar ook andere clubs leggen op sportieve wijze het vuur aan onze schenen.
In de voorbereiding vallen sterke pionnen weg door blessure of andere onbeschikbaarheid, Ilse puzzelt erop los, maar onze AI-robot voorspelde maar liefst 30 punten achterstand op de vrienden van ROBA. Maar iedere ploeg moet op het laatst schuiven en de rood-witten kunnen op die dag altijd wat extra uit hun sloffen toveren. De wind was zeker een spelbreker voor de scherpe prestaties in de korte sprint, maar ook in het verspringen die tegenwinds uitgevoerd werd. De omstandigheden waren voor iedereen dezelfde, maar sommige resultaten reflecteren niet altijd het niveau van de prestaties.
Op de korte sprint zagen we heel wat nieuwe namen, met atleten uit Leuven en Halen die niet altijd even veel wedstrijdervaring hadden. Stéphanie, Brecht, Dawie, Gunther en Sigrid zagen dat het goed was. In het polsstokspringen zag trainster Hanne iedere DCLA atleet op het podium eindigen en ook de werpers werden door Herman de goede richting uitgestuurd. Op de afstandsnummers zagen we naast Sigrid ook voor het eerst een atleet uit de groep van Oliver aan de start. We stonden vanaf het eerste moment aan kop en gaven het niet meer af. Dat Katie Rupert het clubrecord van clubicoon Hanne Claes verbeterde en ook de aflossingsploegen een clubrecord mochten bijschrijven zijn de highlights op sportief vlak. De AI robot moest proef na proef bijstellen en een vorm van hallucinatie toegeven, maar met een kloof van 15 punten blijven de aflossingen nagelbijten.
De strijd met ROBA ging nu echt van start. De meisjes haalden een extra puntje binnen, maar de cadetten jongens waren ontroostbaar toen de aflossing buiten de zone gebeurde en een logische diskwalificatie volgde. De scholieren meisjes zetten daarna de kers op de taart, maar voorzitter en ere-voorzitter hielden hun hart vast bij iedere stokwissel. Uiteindelijk was de kloof 12.5 punt en was de titel binnen.
Bij terugkeer stond er nog een drankje en een chipsje klaar om te vieren, maar naar verluid was er nog een frietjes-feest ergens thuis gepland met 17 kampioensvierders. Sfeer gegarandeerd.
5e keer op rij op het podium, derde keer goud op een rij. Het doet ons even terugkijken.
Het jeugdbeleid van DCLA levert resultaten op die veel verder gaan dan een goede lichting atleten. Vriendschap en plezier, aandacht voor techniek, competities en iedereen laten streven naar een nieuw PR vullen mekaar aan en worden ondersteund door een fantastische ploeg trainers en het onnavolgbare coördinatie werk van de Ilse’s en sinds dit jaar ook Joke.
Het spreekwoord zegt dat succes vele vaders (en moeders) heeft en dat is zo. Zonder de inzet van atleten, trainers, vrijwilligers en de steun en faciliteiten van de Stad Leuven en onze partners is dit niet mogelijk.
Het is ook geen eindpunt, want we blijven kijken waar we kunnen verbeteren.
Maar nu mogen, nee moeten we dit moment even koesteren. Het is niet vanzelfsprekend, het is zelfs heel speciaal. Het kampioenen-shirt zal 3 gouden sterren dragen, dat is al zeker !
