An in de Franse verspringbak. (Foto: Isabel VAN HUL)
Friedhelm sluit seizoen af met nationale titel
Sint-Niklaas - Sarreguemines (FRA), 18 september 2016
Zondag 18 september pakte Friedhelm Dreckmeier nog eens uit tijdens het nationaal kampioenschap hamerslingeren en gewichtwerpen in Sint-Niklaas. Een dag voordien was An Vanhellemont met de nationale masterploeg meegereisd naar het Franse Sarreguemines om er tijdens de jaarlijkse interland ook al een dubbele opdracht af te werken.
Friedhelm Dreckmeier trok zondag dus op zoek naar de medailles in Oost-Vlaanderen. Onze M55-er begon met het hamerslingeren en pakte daar met 35m00 een zilveren medaille met het 6 kilogram zware werptuig. Hij kwam amper 14 centimeter te kort voor de titel. Later op de dag deed hij het nog beter: met het 11,34 kilogram zware tuig, bereikte hij een afstand van 13m89 in het gewichtwerpen. De tegenstand – met Deinzenaar Johan Van Gansbeke, die het hamerslingeren had gewonnen, toch niet van de minste – kwam niet verder dan 11m06. Voor Fried werd het dus een vruchtbare zaterdag met twee medailles. Ter vergelijking: zijn beide clubrecords in deze werpnummers lukte Friedhelm een jaar geleden met 39m41 en 15m07. Als we de boekhouding een beetje hebben kunnen bijhouden, is dat de derde nationale titel voor Friedhelm, nadat hij vorige zomer het hoogspringen won en vorige winter het hinkstapspringen.
An Vanhellemont heeft het meer voor de springnummers. Daarvoor werd ze geselecteerd om in de nationale mastersploeg partij te geven aan Frankrijk en Duitsland - twee mastodonten in de wereld-masteratletiek - de dag voordien. Deze jaarlijkse ontmoeting wordt opgesplitst in een competitie voor 40-plussers en eentje voor 50-plussers. In die laatste competitie moest ze twee keer aandraven in de springnummers. An haalde 3m93 in de verspringbak en werd daarmee 5de. Haar serie: 3m43, 3m93, 3m89, 3m76, 3m88 en 3m80. Het clubrecord van Hilde Bottin (4m32 bij de Beker van Vlaanderen in Maldegem) kwam dus niet in gevaar. Dat laatste was wel het geval in het hoogspringen. Daar houdt An zelf het clubrecord W50 stevig in handen, want vorig jaar sprong ze liefst drie keer over 1m35. Tijdens deze interland begon ze vlotjes op 1m20 en ook haar volgende sprongen over 1m23, 1m26, 1m29 en 1m32 lukten bij de eerste kans. Dan ging de lat naar 1m35 en ook over die hoogte wipte ze van bij de eerste keer, goed voor plaats vier. Meteen haar vierde clubrecordsprong over die hoogte, maar wel de eerste van dit jaar. 1m38 was - voorlopig ? – nog te hoog, maar net zoals voor Fried, was het weekenduitstapje van An best geslaagd.
An Vanhellemont heeft het meer voor de springnummers. Daarvoor werd ze geselecteerd om in de nationale mastersploeg partij te geven aan Frankrijk en Duitsland - twee mastodonten in de wereld-masteratletiek - de dag voordien. Deze jaarlijkse ontmoeting wordt opgesplitst in een competitie voor 40-plussers en eentje voor 50-plussers. In die laatste competitie moest ze twee keer aandraven in de springnummers. An haalde 3m93 in de verspringbak en werd daarmee 5de. Haar serie: 3m43, 3m93, 3m89, 3m76, 3m88 en 3m80. Het clubrecord van Hilde Bottin (4m32 bij de Beker van Vlaanderen in Maldegem) kwam dus niet in gevaar. Dat laatste was wel het geval in het hoogspringen. Daar houdt An zelf het clubrecord W50 stevig in handen, want vorig jaar sprong ze liefst drie keer over 1m35. Tijdens deze interland begon ze vlotjes op 1m20 en ook haar volgende sprongen over 1m23, 1m26, 1m29 en 1m32 lukten bij de eerste kans. Dan ging de lat naar 1m35 en ook over die hoogte wipte ze van bij de eerste keer, goed voor plaats vier. Meteen haar vierde clubrecordsprong over die hoogte, maar wel de eerste van dit jaar. 1m38 was - voorlopig ? – nog te hoog, maar net zoals voor Fried, was het weekenduitstapje van An best geslaagd.
