Daring Club Leuven Atletiek vzw logo

Daring Club
Leuven Atletiek

joggers

Een korte weergave van mijn avontuur in Eindhoven. - Kaat (groep Carine)

10 oktober 2016

Aangezien de marathon al om 10u begon en het toch 1,5 u rijden is uit Leuven waren we al om 6.30u vertrokken zodat ik nog op tijd mijn nummer en shirt kon ophalen. Aangekomen in het Beursgebouw viel weer direct het zeer georganiseerd gebeuren van onze noorderburen op. Geen files om aan te schuiven…direct nummer ophalen en bankjes beschikbaar om rustig een potje havermout op te lepelen. Ondertussen even tijd om rond te kijken….man, man, veel professionele en afgetrainde lopers precies. T was dan natuurlijk ook tegelijkertijd het BK marathon voor de Belgen.
Ik had een richttijd opgegeven van rond de 4.30u opgegeven en daarmee mocht ik aansluiten in het voorlaatste vak. Iets meer gelijkgetrainde mensen dus ik was al wat minder zenuwachtig. Pieter, Lander en Paulien gingen met de fiets volgen. Idee was dat als ik niet meer kon, ik met de fiets terug naar de auto kon. Vanaf de start had ik eigenlijk een heel goed gevoel in de benen…en al gauw kwam ik eigenlijk bij de pacer van 4.15u terecht. Dit groepje heb ik dus rustig gevolgd tot 12 km….vanaf dan begonnen zij wat te versnellen maar ik durfde niet aangezien ik niet wist wat dat met mijn been ging doen. ik ben dus rustig blijven doorlopen….zonder enig probleem kwam ik dan aan km20….aangemoedigd door pieter dat ik niet mocht vergeten te eten (lees: drink een walgelijk gelleke). Daarmee was ik dus aan het punt waar ik initieel dacht te stoppen maar de benen waren nog goed dus ik ben gewoon blijven voortlopen aan mijn gezapige drafje. Op km25 even uitgeprobeerd wat het geeft als je snel van het parcours afspringt en eens naar het toilet gaat op een wankelende dixie….yep, 1 minuut tijdverlies maar wel een lege blaas:). op km 30 zag ik al veel mensen stappen maar ik voelde mezelf eigenlijk goed. De verleiding was groot om te versnellen maar ik hoorde pieter altijd zeggen…pas op voor km35 dus toch maar blijven lopen op hetzelfde tempo. Langsheen het parcours is de sfeer super. Overal mensen die schreeuwen “komaan Kaat (staat op je nummer), goed bezig meid!” en ook vele DJ’s. Op km35 was ik die man met de hamer nog niet tegengekomen maar heb ik wel mijn zak met drinken naar Pieter gegooid zodat ik wat minder geschuif op mijn rug had. De bevoorrading was toch goed aanwezig en dus had ik die zak niet meer nodig. op km 38 loop je dan weer het drukke uitgaanscentrum van Eindhoven binnen en is de ambiance zeer groot…op km 40 dacht ik….nog 1km en dan ben je er. Effe misteld dus want ik was die laatste km even uit het oog verloren……maar ok, dat was geen probleem omdat ik die laatste km onder luid gejoel mocht lopen omdat dan ook de eerste snelle mannen van de halve marathon er aan kwamen. En dan daar de finish…4.24u en ik liep nog altijd zeer gemakkelijk. Ik kon het eigenlijk gewoon niet geloven….ben op training door die blessures nooit verder geraakt dan 24km en nu ging het zo ok. Volgens Pieter te wijten aan het feit dat ik eindelijk eens met verstand heb gelopen…..ik zal het maar geloven zeker. Een fijne ervaring dus…..en hopelijk nu snel herstel van de verzuring van de beentjes zodat ik snel terug mee kan lopen.